search
top

Φιλική προς την Καρδιά Μονάδα Εμφραγμάτων;

 

Έχετε ακούσει ποτέ για Μονάδα Εμφραγμάτων Φιλική προς την Καρδιά; Δεν σας ακούγεται παράλογο; Υπάρχουν άραγε εντατικές μονάδες σε νοσοκομεία που είναι εχθρικές προς την καρδιά;

Αντίστοιχα, πόσο λογικό είναι πια να μιλάμε για Φιλικά προς τα Βρέφη νοσοκομεία και μαιευτήρια; Είναι επιλογή ενός νοσοκομείου να προάγει τον μητρικό θηλασμό στους χώρους του, αν θέλει το κάνει, αν θέλει όχι;

Έχει αντίστοιχη επιλογή μια μονάδα εμφραγμάτων σήμερα; Στο επιστημονικό πεδίο της καρδιολογίας, είναι επιτρεπτό να εφαρμόζονται σε εμφραγματίες κλινικές πρακτικές από πολλού ξεπερασμένες και να μην εφαρμόζονται σύγχρονες και τεκμηριωμένες; Είναι επιλογή των καρδιολόγων μιας εντατικής μονάδας αν θα δώσουν στον άνθρωπο με στεφανιαία νόσο σύγχρονα φάρμακα τελευταίας τεκμηρίωσης ή φάρμακα που δίνονταν 2 δεκαετίες πριν και που πλέον έχουν ξεπεραστεί; Είναι επιλογή μιας εντατικής μονάδας να κάνει άμεση θρομβόλυση σε ασθενή με οξύ έμφραγμα ή να χρησιμοποιεί παλιές ηπαρίνες; Είναι επιλογή μιας μονάδας να εκτιμάει την λειτουργία της καρδιάς των ασθενών της με ακτινογραφίες και να μην χρησιμοποιεί υπέρηχο καρδιάς; Μάλλον όχι.

Πως γίνεται σε κάθε επιστημονικό πεδίο να υπάρχουν πρακτικές τελευταίας επιστημονικής τεκμηρίωσης, που ΟΛΟΙ πρέπει να πασχίζουν να ακολουθούν και να εφαρμόζουν, ενώ αντίθετα, στο επιστημονικό πεδίο της γαλουχίας και της βρεφικής διατροφής οι καλύτερες πρακτικές – best practice – να είναι κάτι σαν δικαίωμα επιλογής του επαγγελματία υγείας;

Πάνω από είκοσι χρόνια πριν, η UNICEF ξεκίνησε την πρωτοβουλία της για Φιλικά προς τα Βρέφη νοσοκομεία και μαιευτήρια. Οι σωστές πρακτικές – μεταξύ άλλων η επαφή δέρμα με δέρμα αμέσως με την γέννηση, ο θηλασμός κατά απαίτηση, το να μην δίνονται μπιμπερό ή ξένο γάλα αν δεν υπάρχει σαφής ιατρικός λόγος, το να μην δίνονται πιπίλες στο μαιευτήριο, το να είναι μητέρα και νεογέννητο σε συνδιαμονή – εκείνο τον καιρό δεν είχαν πολλές επιστημονικές έρευνες που τις υποστήριζαν, συγκριτικά με τον όγκο ερευνών που έχουμε σήμερα. Δεκαετίες αργότερα η επιστημονική τεκμηρίωση των δέκα βημάτων για υποστήριξη του μητρικού θηλασμού γιγαντώθηκε από εκατοντάδες επιστημονικές έρευνες που τα επιβεβαίωσαν. Δεν υπάρχει πλέον αμφιβολία ότι ένα μωρό που γεννιέται υγιές με μητέρα υγιή και δεν έρχεται στο στήθος κατά τις πρώτες δύο ώρες της ζωής του παρουσιάζει πιο αυξημένο κίνδυνο για πρόωρο αποθηλασμό. Κι όμως υπερβολικά πολλά νοσοκομεία ανά τον κόσμο, μεταξύ των οποίων τα περισσότερα μαιευτήρια στην Ελλάδα, συνεχίζουν να αγνοούν αυτές τις σύγχρονες τεκμηριωμένες κλινικές πρακτικές. Είναι επιτρεπτό;

Η έννοια του Φιλικού προς Βρέφη μπορεί να ήταν ένα πολύ χρήσιμο εργαλείο και έναυσμα αλλαγής όταν ξεκίνησε τη δεκαετία του ’90. Σήμερα ωστόσο δεν έχει πια νόημα – it doesn’t make sense. Δεν νοείται μονάδα υγείας που να μην πασχίζει να φροντίζει την βραχυπρόθεσμη και μακροπρόθεσμη υγεία των ασθενών της. Εξ ορισμού δεν μπορεί ένα μαιευτήριο να λειτουργεί παρά μόνο όταν πασχίζει να φροντίζει την υγεία των μητέρων και των νεογέννητων, κάτι που περιλαμβάνει και τις σωστές πρακτικές για την εγκατάσταση του αποκλειστικού μητρικού θηλασμού. Ο θηλασμός δεν είναι ζήτημα επιλογής για τους επαγγελματίες υγείας που φροντίζουν μητέρες και μικρά παιδιά, είναι υποχρέωσή τους, να έχουν την καλύτερη δυνατή και σύγχρονη ενημέρωση και εκπαίδευση για να τον υποστηρίζουν βέλτιστα για κάθε μητέρα. Όπως δεν μπορεί να υπάρχει καρδιολόγος φιλικός ή εχθρικός προς την καρδιά, έτσι και δεν μπορεί να υπάρχει παιδίατρος φιλικός ή εχθρικός προς τον θηλασμό. Όποιο μαιευτήριο αντιπαλεύει συστηματικά την επιτυχία του μητρικού θηλασμού στους χώρους του, εσκεμμένα είτε από αδιαφορία προς τις σύγχρονες πρακτικές είτε από άγνοια, δεν μπορεί να λέγεται μαιευτήριο. ΟΛΑ τα μαιευτήρια της χώρας πρέπει άμεσα να εναρμονιστούν με τις επιστημονικά τεκμηριωμένες κλινικές πρακτικές και να εγκαταλείψουν τις βλαπτικές και ξεπερασμένες. Αντί να έχουμε τον παραλογισμό του Φιλικού προς την Καρδιά Καρδιολόγου, ας απαιτήσουμε μαιευτήρια και περιγεννητική φροντίδα υγείας όχι Φιλική προς τα Βρέφη, αλλά απλά σύγχρονη και τεκμηριωμένη, όπως συμβαίνει σε κάθε άλλο τομέα φροντίδας υγείας και Κλινικές, όπως υποχρεούται να κάνει κάθε επαγγελματίας υγείας και οι ενώσεις τους στον τομέα τους. Δεν πρόκειται για ζήτημα κάποιων που επιλέγουν να το κάνουν, αλλά για ζήτημα ΟΛΩΝ που είναι υποχρεωμένοι να το κάνουν, ως κομμάτι της επαγγελματικής τους ιδιότητας και των βασικών τους υπηρεσιών. Είναι ζήτημα υποχρέωσης όλων να πασχίζουν να εφαρμόζουν evidence based medicine.

 

Στέλιος Παπαβέντσης MBBS MRCPCH DCH IBCLC 2014

 

Σχετικά Άρθρα

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

top
Όροι Χρήσης | Εμπιστευτικότητα | Πνευματικά Δικαιώματα | Login