search
top

Επαναγαλακτισμός ή πως να κόψετε το συμπλήρωμα

Λάβατε λανθασμένες οδηγίες από το μαιευτήριο και δίνετε συμπλήρωμα ξένου γάλακτος στο μωρό σας χωρίς να υπάρχει πραγματική ιατρική ένδειξη; Νιώθετε παγιδευμένες στη μεικτή διατροφή – θηλασμό με συμπλήρωμα – που σας επιβλήθηκε αυθαίρετα από εχθρικούς ως προς το θηλασμό επαγγελματίες υγείας; Ενημερωθήκατε καθυστερημένα για τα ευεργετικά αποτελέσματα του αποκλειστικού θηλασμού για εσάς και το παιδί σας; Έχετε μπλέξει σε ένα κυκεώνα ταισμάτων που περιλαμβάνουν άμεσο θηλασμό, αποστειρώσεις, προετοιμασία μπουκαλιών και αντλήσεις με θήλαστρο; Το ένστικτό σας σάς λέει ότι δε μπορεί μια τόσο φυσική διαδικασία, όπως η διατροφή του μωρού σας, να είναι τόσο πολύπλοκη; Ζηλεύετε τη φίλη σας που θηλάζει για δύο λεπτά το δυο μηνών μικρό της, το παίρνει παντού μαζί της χωρίς ίχνος εξτρά εξοπλισμού και δεν έχει χρησιμοποιήσει ποτέ αποστειρωτή; Μην πτοείστε από τα εμπόδια που ορθώθηκαν άδικα στο θηλασμό του παιδιού σας. Μπορείτε να κάνετε επαναγαλακτισμό.

Επαναγαλακτισμός είναι η αύξηση στην παραγωγή του μητρικού γάλακτος με αποτέλεσμα την κατάργηση της χορήγησης συμπληρώματος στο μωρό και τον αποκλειστικό θηλασμό του. Έρευνες δείχνουν ότι σε διάστημα 4-6 εβδομάδων πάνω από το 75% των γυναικών μπορούν να καταφέρουν πλήρη επαναγαλακτισμό και οι υπόλοιπες μητέρες μερικό επαναγαλακτισμό.

Απαραίτητες προυποθέσεις για την επιτυχία του επαναγαλακτισμού είναι:

Η γνώση της μητέρας για το πώς λειτουργεί ο μητρικός θηλασμός και η παραγωγή της σε γάλα.
Η θέληση, η πίστη και η επιμονή της μητέρας αλλά και του πατέρα να επιδιώξει τον αποκλειστικό θηλασμό του παιδιού της, δεσμευόμενη σε εξτρά προσπάθεια για τις επόμενες εβδομάδες.
Η σωστή και τακτική υποστήριξη της μητέρας από ειδικό γαλουχίας ή επαγγελματία υγείας με σύγχρονες γνώσεις στη γαλουχία, όπως και υποστήριξη από το άμεσο περιβάλλον της.

Ο επαναγαλακτισμός ενός μωρού έχει τόσο μεγαλύτερες πιθανότητες να πετύχει όσο πιο κοντά στη γέννηση του μωρού ξεκινήσει. Δηλαδή μια μητέρα που προσπαθεί να κόψει το συμπλήρωμα ξένου γάλακτος δύο εβδομάδες μετά τον τοκετό είναι πιο πιθανό να το καταφέρει ή πιο πιθανό να το καταφέρει πιο σύντομα, σε σχέση με τη μητέρα που θα το προσπαθήσει τρεις μήνες αργότερα. Βεβαίως για την δεύτερη γυναίκα τίποτα δεν είναι αδύνατο, εφόσον συντρέχουν οι παραπάνω προυποθέσεις.

Μια μητέρα τοποθετεί το ενός μηνός μωρό της για δέκα λεπτά από κάθε στήθος, έπειτα δίνει κάθε φορά 90 γραμμάρια ξένου γάλακτος. Αυτή η μητέρα είναι πιθανό να μην έχει εγκαταστημένη παραγωγή και χρειάζεται σχεδόν πλήρη επαναγαλακτισμό.
Μια δεύτερη μητέρα θηλάζει το ενός μηνός μωρό της κατά τη διάρκεια της ημέρας, ενώ το βράδυ ο σύζυγος δίνει στο παιδί δύο μπιμπερό των 60 γραμμαρίων. Αυτή η μητέρα καλύπτει το μεγαλύτερο μέρος των αναγκών του βρέφους με το γάλα της και θα χρειαστεί μερικό επαναγαλακτισμό.

Η διάρκεια του επαναγαλακτισμού μπορεί να είναι από τρεις έως έξι εβδομάδες. Κατά το χρονικό αυτό διάστημα, σημαντικό είναι να υπάρχει εξτρά υποστήριξη της λεχώνας από το περιβάλλον της, το σύζυγο και άλλα σημαντικά για αυτήν άτομα. Η υποστήριξη πρέπει να είναι ψυχολογική και πρακτική. Η λεχώνα θα εστιάσει αποκλειστικά στο μωρό της και στη διαδικασία αύξησης της παραγωγής της σε γάλα. Η διαδικασία είναι απαιτητική από άποψη χρόνου και απαιτεί αφοσίωση από τη μητέρα. Οι άνθρωποι του περιβάλλοντός της θα βοηθήσουν όσο γίνεται στο μαγείρεμα, τις δουλειές του σπιτιού, τις εξωτερικές δουλειές και την φροντίδα των άλλων παιδιών. Η μητέρα πρέπει να βρίσκει χρόνο να ξεκουράζεται και να ηρεμεί. Να πίνει άφθονα υγρά ακούγοντας τη δίψα της και να λαμβάνει μια ισορροπημένη διατροφή χωρίς αυθαίρετους περιορισμούς.

Τα παρακάτω αποτελούν γενικές οδηγίες που χρειάζονται συγκεκριμένη προσαρμογή σε κάθε γυναίκα με την βοήθεια και τακτική παρακολούθηση ειδικού γαλουχίας.

Υπάρχουν τρία στάδια τα οποία μια μαμά που θηλάζει δίνοντας ταυτόχρονα και ξένο γάλα πρέπει να περάσει για να πετύχει τον επαναγαλακτισμό:

Α. Το στάδιο του ερεθισμού της παραγωγής σε μητρικό γάλα

Μπορεί να διαρκέσει από μία έως τρεις εβδομάδες, ανάλογα με την υπάρχουσα παραγωγή της μαμάς σε γάλα. Στο στάδιο αυτό απαραίτητα βήματα είναι τα εξής:

1.Επαφή της μητέρας με το μωρό δέρμα με δέρμα και άφθονη αγκαλιά όλο το 24ωρο

Η αγκαλιά είναι αναπόσπαστο κομμάτι του μητρικού θηλασμού. Δύο κραταιά εμπόδια υπάρχουν εδώ που πρέπει να ξεπεραστούν: Από τη μια, παγιωμένες και παρωχημένες αντιλήψεις, ευρέως διαδεδομένες ανάμεσα σε επαγγελματίες υγείας και τον κοινωνικό περίγυρο, οι οποίες όμως δεν έχουν καμία σχέση με την σύγχρονη επιστημονική πραγματικότητα, πιέζουν τους νέους γονείς να αποφεύγουν να αγκαλιάζουν το μωρό τους για να μην το «κακομάθουν». Οι γονείς φοβούνται να αποκριθούν στο κλάμα του μωρού, λαμβάνουν οδηγίες να το αφήνουν να κλαίει, διστάζουν να το έχουν έστω κοντά τους. Αυτή η αντίληψη είναι κομμάτι της κουλτούρας του μπιμπερό, η οποία έχει επικρατήσει στη χώρα μας από τη δεκαετία του ’60, και είναι καταστροφική για το θηλασμό και την ψυχική υγεία των παιδιών μας. Η λεχώνα πρέπει να αποτινάξει οποιεσδήποτε ενοχές και σκέψεις ότι απολαμβάνει το μωρό της υπερβολικά πολλή αγκαλιά. Το νεογέννητο έχει ως μπούσουλα την όσφρηση, όχι την όραση. Γνωρίζει τη μυρωδιά της μαμάς και του μητρικού γάλακτος – που είναι ίδια με εκείνη του αμνιακού υγρού – ήδη από τη γέννηση. Μακριά από ανθρώπινη επαφή είναι σαν τυφλό και φυλακισμένο.

Το δεύτερο σχετικό εμπόδιο είναι ο φόβος των Ελληνίδων να μην «κρυώσει» το μωρό τους. Πολλά μωρά ακόμα και στις μέρες μας υφίστανται ντύσιμο σαν κρεμμύδι. Αντίθετα, πολλές έρευνες δείχνουν ότι όταν ένα μωρό βρίσκεται γυμνό στο στήθος της μαμάς, παίρνει τη θερμοκρασία του σώματός της και διατηρεί τη θερμοκρασία του θαυμάσια και σε άριστα επίπεδα. Το μόνο που χρειάζεται είναι ένα λεπτό σκέπασμα στην πλάτη του.

Εάν μια γυναίκα επιθυμεί να επαναγαλακτίσει, πρέπει να σβήσει από το μυαλό της τις δύο αναχρονιστικές αντιλήψεις και να πάρει το μωρό της με όσο λιγότερα ρούχα γίνεται αγκαλιά όσο γίνεται περισσότερο στο 24ωρο, μέρα και νύχτα, σε μάρσιππο ή στα χέρια. Το φυσιολογικό για τα μικρά μας δεν είναι να βρίσκονται τις περισσότερες ώρες της ημέρας στο κρεβατάκι του δωματίου τους, ούτε καν στην καλαθούνα ή το ρηλάξ τους, αλλά πάνω μας.

Το μωρό που κρατιέται αγκαλιά οσμίζεται τη θηλή, «ξυπνάει» και απαιτεί περισσότερο θηλασμό.

2. Αύξηση στον ερεθισμό του στήθους

Αυτό γίνεται εφαρμόζοντας ταυτόχρονα τρεις τρόπους:

1. Με μασάζ στο στήθος με το χέρι

Το μασάζ στο στήθος είναι πάρα πολύ χρήσιμη τεχνική και θα ήταν καλό να γίνεται από όλες τις γυναίκες που θηλάζουν. Βοηθάει στην ενεργοποίηση των ορμονών της γαλουχίας και στην ενεργοποίηση του αντανακλαστικού έκθλιψης του γάλακτος. Μπορεί να γίνεται με το μωρό στο στήθος, κατά τη χρήση του θηλάστρου ή σε άλλες στιγμές, για παράδειγμα μετά από ένα ζεστό ντουζ και με τη μαμά να χαλαρώνει και να σκέφτεται γλυκά το μωρό της. Με το μωρό στο στήθος το μασάζ ωθεί περισσότερο γάλα στο στοματάκι του μωρού, με αποτέλεσμα αποτελεσματικότερο, γρηγορότερο θηλασμό και ένα μωρό που παίρνει περισσότερο γάλα. Υπάρχουν πολλοί τρόποι μασάζ στο στήθος αλλά οι βασικές αρχές είναι κοινές για όλους: η λεχώνα χρησιμοποιεί το χέρι της εφαρμόζοντας ελαφρά πίεση – χωρίς τριβή πάνω στο δέρμα – σε διάφορες περιοχές του στήθους, μακριά από τη θηλή και με φορά από την περιφέρεια προς τη θηλαία άλω.

2. Με το μωρό στο στήθος

Σε συνδυασμό με την επαφή δέρμα με δέρμα και με το μασάζ στο στήθος. Η επαφή του μωρού με τη θηλή της μαμάς είναι μεγάλης σπουδαιότητας, ακόμα και στη φάση που η παραγωγή της σε γάλα είναι ακόμα μικρή. Ο μη θρεπτικός θηλασμός, το απλό πιπίλισμα έχει μεγάλη αξία για την εδραίωση της γαλουχίας και δε θα έπρεπε να υποβαθμίζεται. Οι λεχώνες δεν πρέπει να πτοούνται εάν σε αυτήν τη φάση το μωρό δεν καταπίνει γάλα στο στήθος αλλά πιπιλάει επιφανειακά, γλύφει τη θηλή και κοιμάται: απαραίτητο προστάδιο για την επιτυχία του θηλασμού είναι η εξοικείωση του παιδιού με τη θηλή, η ενεργοποίηση των ορμονών της μητέρας μέσα από την επαφή. Σιγά-σιγά το βρέφος θα μάθει να ρουφάει καλύτερα, θα κάνει λιγότερες παύσεις, περισσότερες και πιο συνεχόμενες καταπόσεις με το στήθος στο στοματάκι του. Σημαντικό είναι σε αυτήν τη φάση να υπάρχει ερέθισμα και στα δύο στήθη, με συχνές αλλαγές από το ένα στο άλλο (switch feeding, συχνές αλλαγές από ένα στήθος σε άλλο κατά τη διάρκεια του ίδιου γεύματος). Επίσης σημαντικό είναι η μητέρα να μάθει τους σωστούς τρόπους τοποθέτησης του μωρού στο στήθος και σύλληψης της θηλής. Είναι χρήσιμο να εξοικειωθεί με το θηλασμό σε θέση ξαπλωτή, που είναι συχνά πιο ξεκούραστος, βολικός και αρέσει στο παιδί. Η μητέρα είναι καλό να διαλέξει στιγμές για να βάλει το μωρό στο στήθος που θα οδηγήσουν σε μια θετική εμπειρία: με το μωρό χαλαρωμένο ή σε ελαφρύ ύπνο, σε ήσυχο δωμάτιο χωρίς πολλά φώτα και με απαλή μουσική.

3. Με συστηματική χρήση θηλάστρου

Όταν υπάρχει ανάγκη πλήρους επαναγαλακτισμού η μητέρα χρειάζεται να προμηθευτεί (νοικιάσει) ένα αυτόματο νοσοκομειακό θήλαστρο, ηλεκτρικό, κατά προτίμηση διπλής άντλησης. Πρέπει να κάνει τουλάχιστον 8 αντλήσεις το 24ωρο, κατανεμημένες ομοιόμορφα – δηλαδή και κατά τη διάρκεια της νύχτας. Είναι καλό να μην υπάρχουν διαστήματα μεγαλύτερα των 4 ωρών χωρίς χρήση θηλάστρου. Το θήλαστρο διπλής άντλησης προσφέρει ταυτόχρονο ερεθισμό των δύο μαστών, με αποτέλεσμα υψηλότερα επίπεδα προλακτίνης στο αίμα της μητέρας και λιγότερο χρονοβόρες αντλήσεις. Κάθε στήθος είναι καλό να ερεθίζεται σε μία άντληση από το θήλαστρο για τουλάχιστον 15-20 λεπτά, ανεξάρτητα αν υπάρχει ροή ή όχι. Τα θήλαστρα διπλής φάσης είναι τελευταίας τεχνολογίας και έχει αποδειχθεί σε έρευνες ότι ενεργοποιούν καλύτερα το αντανακλαστικό έκθλιψης του γάλακτος. Η ένταση στο θήλαστρο θα πρέπει να είναι τόση όσο να μην προκαλεί δυσφορία ή πόνο στη μητέρα.

Μια καλή ιδέα είναι όσο γίνεται οι αντλήσεις να συγχρονίζονται με τα ταίσματα του μωρού με μπιμπερό. Δηλαδή ένα άλλο πρόσωπο ετοιμάζει και δίνει το μπιμπερό στο παιδί, ενόσω η μητέρα εκείνη την στιγμή βάζει το θήλαστρο. Με αυτόν τον τρόπο εξοικονομείται χρόνος και η καθημερινότητα της μητέρας γίνεται λιγότερο πολύπλοκη.

Χρειάζεται να τονίσω ότι σε αυτήν τη φάση οι αντλήσεις δεν έχουν σκοπό τόσο να βγει γάλα που θα δοθεί στο παιδί, όσο να ερεθιστεί το στήθος. Για αυτό η λεχώνα δεν πρέπει να ανησυχεί για την ποσότητα που βγαίνει – η οποία ούτως ή άλλως δεν είναι απόλυτα ενδεικτική της παραγωγής της – , η οποία αρχικά μπορεί να είναι μικρή. Όταν αντλούνται παραπάνω από 10-15ml μητρικού γάλακτος τη φορά, τότε αποθηκεύουμε το γάλα αυτό στο ψυγείο, το αθροίζουμε σε ένα δοχείο μετά από τις αντλήσεις της ημέρας και το προσφέρουμε στο παιδί με μπιμπερό.

Εάν το βρέφος παίρνει λίγο ξένο γάλα και κυρίως θηλάζει, τότε οι αντλήσεις πρέπει να είναι τόσο συχνές όσες και τα μπιμπερό που δίνονται. Αν δηλαδή το μωρό παίρνει 4 μπιμπερό την ημέρα, η λεχώνα σε αυτήν τη φάση θα κάνει 4 αντλήσεις. Είναι ιδανικό να χρησιμοποιηθεί και πάλι το καλύτερο δυνατό θήλαστρο. Βέβαια όσο λιγότερες οι ανάγκες άντλησης τόσο πιθανότερο είναι ένα λιγότερο καλό θήλαστρο, απλό ηλεκτρικό, να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις αυτού του σταδίου. Χειροκίνητα θήλαστρα δεν χρησιμεύουν στον επαναγαλακτισμό.

3. Λήψη ουσιών με φαρμακολογικές ιδιότητες αύξησης της γαλακτοφορίας

Πρέπει να τονίσω ότι τα φάρμακα που αυξάνουν τη γαλακτοφορία δρουν μόνο συμπληρωματικά στην αύξηση του ερεθισμού του στήθους, η οποία είναι πιο πρωταρχικής σημασίας. Δεν έχει κανένα νόημα μια μητέρα να παίρνει δεκάδες χάπια μαγιάς μπύρας χωρίς να κάνει τίποτα από τα αναφερόμενα παραπάνω. Επιπλέον, τα αποτελέσματα τους δεν είναι άμεσα, σε λίγες ημέρες, αλλά στην πορεία εβδομάδων.

Οι επιλογές ουσιών είναι φυτικές και φαρμακευτικές:

Οι φυτικές, όπως τα χάπια μαγιάς μπύρας – όχι η υγρή μπύρα! – και το fenugreek (τριγωνέλλα), δεν πρέπει να λαμβάνονται άκριτα από τις λεχώνες, αλλά μετά από οδηγία ειδικού. Ακόμα και αυτές οι ουσίες έχουν κίνδυνο παρενεργειών, όπως η υπερπαραγωγή της μαμάς σε γάλα με αποτέλεσμα κολικούς του παιδιού και πράσινα κακά, η αλλεργία και η αλλαγή στη γεύση του μητρικού γάλακτος.
Φαρμακευτικές, όπως η δομπεριδόνη, δίνονται από ειδικό γαλουχίας σε συγκεκριμένες μητέρες που προσπαθούν τον επαναγαλακτισμό ή την πρόκληση γαλουχίας, με καλά αποτελέσματα και συνήθως χωρίς αξιόλογες παρενέργειες.

4. Χορήγηση συμπληρώματος ξένου γάλακτος μόνο σε μικρές ποσότητες

Μέχρι να φτάσουμε στον αποκλειστικό θηλασμό είναι σημαντικό το μωρό μας να μην συνηθίσει στη λογική των μπιμπερό με ξένο γάλα. Στον μητρικό θηλασμό τα ταίσματα του μωρού είναι μικρά και συχνά. Αντίθετα η εύκολη – σχεδόν καταναγκαστική – ροή γάλακτος στο μπιμπερό ωθεί τα μωρά πολύ σύντομα να λαμβάνουν υπέρογκες ποσότητες γάλακτος σε πιο αραιά χρονικά διαστήματα. Μια γυναίκα που επιδιώκει τον επαναγαλακτισμό δεν πρέπει να αφεθεί σε χορήγηση μεγάλων ποσοτήτων ξένου γάλακτος με το μπιμπερό τη φορά ( >60 γραμμάρια κατά τις πρώτες δύο εβδομάδες της ζωής του μωρού, >90 γραμμάρια στο μήνα, >120 γραμμάρια στους 2 μήνες). Προτιμούνται τα μικρά μπιμπερό που θα οδηγήσουν το μωρό να πεινάσει σύντομα, σε μία δύο ώρες. Για παράδειγμα ένα μωρό 3 εβδομάδων λαμβάνει 400 γραμμάρια ξένου γάλακτος το 24ωρο, είναι καλύτερο σε αυτήν τη φάση να δοθούν ως 6 μπιμπερό των 60 γραμμαρίων, παρά 3 μπιμπερό των 120 γραμμαρίων. Ταίσματα αραιά μεγάλων ποσοτήτων ξένου γάλακτος βρίσκονται μακριά από τη φυσιολογία του θηλασμού και συνηθίζουν το παιδί σε ωράρια της κουλτούρας του μπιμπερό.

5. Αποφυγή πιπίλας, νερού και τσαγιού

Σε κάθε μητέρα που δεν έχει εδραιωμένη γαλουχία – είτε είναι στην αρχή, είτε επαναγαλακτίζει – η πιπίλα πρέπει να αποφεύγεται. Συμβάλλει στην σύγχυση θηλών, μπερδεύει το παιδί καθυστερώντας την επαφή με τη μητέρα και τον πολύ σημαντικό μη θρεπτικό θηλασμό. Άλλα υγρά όπως νερό και τσάι δεν έχουν καμία χρησιμότητα, δεν καταπολεμούν τους κολικούς, μπορεί να βλάψουν και ανήκουν στη λογική της κουλτούρας του μπιμπερό.

Β. Το στάδιο της μείωσης του συμπληρώματος ξένου γάλακτος

Στο στάδιο αυτό συνεχίζουμε τα βήματα 1, 3, 4, 5 της πρώτης φάσης. Το δεύτερο στάδιο διαρκεί μία με τρεις εβδομάδες, ανάλογα με το ποσοστό των αναγκών του παιδιού που καλύπτονται από ξένο γάλα.

Με τη μαμά να έχει τώρα περισσότερο γάλα λόγω των βημάτων του σταδίου Α, αρχίζουμε την σταδιακή συνήθως μείωση των μπιμπερό. Κάποιες μητέρες, ειδικά εκείνες που δεν έδιναν πολύ συμπλήρωμα, μπορεί να αποφασίσουν να το κόψουν ξαφνικά. Η απότομη διακοπή του συμπληρώματος είναι εφικτή, αλλά συχνά περιλαμβάνει μια παροδική φάση αναστάτωσης, διάρκειας λίγων ημερών, στην οποία το μωρό κλαίει αρκετά και δείχνει να πεινάει. Εφόσον η μητέρα ανταποκριθεί προσφέροντας το στήθος της στο παιδί σε κάθε σημάδι πείνας του και απαντώντας με συνεχόμενους θηλασμούς εάν χρειάζεται, σύντομα η αυξημένη ζήτηση του μωρού θα επιφέρει μεγαλύτερη παραγωγή και η κατάσταση θα ισορροπήσει.

Ο δεύτερος καλύτερος τρόπος είναι η απότομη διακοπή των μπιμπερό. Αυτό γίνεται με την χορήγηση συμπληρώματος πάνω στο στήθος της μητέρας, χρησιμοποιώντας το συμπληρωματικό σύστημα SNS. Στην ουσία, το μωρό απομακρύνεται από κάθε επαφή με τεχνητή θηλή, το μπουκάλι μπαίνει ανάμεσα στα στήθη της μητέρας, κρέμεται από το λαιμό της και το γάλα που περιέχει δίνεται μέσα από ένα σωληνάκι που κολλάει στη θηλή της μαμάς. Η μέθοδος αυτή έχει εντυπωσιακή επιτυχία, με την προυπόθεση η μητέρα να αισθανθεί βολικά με τη διαδικασία. Η μέθοδος είναι ιδιαίτερα σημαντική για μωρά που παρουσιάζουν σύγχυση θηλών, έχουν συνηθίσει στην υφή και τη ροή της τεχνητής θηλής, δυσκολεύονται να πιάσουν τη θηλή της μαμάς, αντιστέκονται και «παλεύουν» πάνω στο στήθος.

Η σταδιακή μείωση του συμπληρώματος, είτε μέσα από το μπιμπερό είτε μέσα από το SNS, επιτυγχάνεται ως εξής:

Πρώτα μειώνουμε τις ποσότητες γάλακτος στο μπουκάλι (γάλα είτε ξένο, είτε της μητέρας που έχει προκύψει από άντληση). Για παράδειγμα προσπαθούμε να μειώσουμε σταδιακά τις ποσότητες από 120ml σε 90ml και 60ml. Συνεχίζουμε τον ίδιο αριθμό αντλήσεων με θήλαστρο στο 24ωρο, αλλά μειώνουμε σταδιακά την ένταση και τη διάρκεια των αντλήσεων.
Ακολούθως προσπαθούμε να μειώσουμε τον αριθμό των μπουκαλιών ανά 24ωρο, δηλαδή από 6 σε 5, σε 4 κλπ. Αυτό σημαίνει ότι για ολοένα αυξανόμενα διαστήματα της ημέρας δίνουμε μόνο στήθος στο παιδί. Ανάλογα με την πρόοδο στη μείωση των μπιμπερό προχωρούμε σε αντίστοιχη μείωση του αριθμού των αντλήσεων στο 24ωρο. Για παράδειγμα βάζουμε στόχο να δίνουμε ένα μπιμπερό λιγότερο κάνοντας μία άντληση λιγότερη την ημέρα ανά 2-5 ημέρες. Η πρόοδος γίνεται ανάλογα με τις ενδείξεις ότι το μωρό χορταίνει, με τυχόν πετρώματα στο στήθος και με την τακτική παρακολούθηση ειδικού γαλουχίας.
Κατά την αύξηση του άμεσου θηλασμού, προσπαθούμε να εξοικειωθούμε και να μάθουμε διαφορετικές στάσεις θηλασμού και τοποθετήσεις του μωρού στο στήθος. Το τάισμα πλαγιαστά, με το μωρό μπρούμυτα πάνω μας, με τα πόδια του μωρού κάτω από τη μασχάλη κλπ είναι επιλογές που αυξάνουν τις δεξιότητες της λεχώνας στο θηλασμό, προσφέρουν ποικιλία και λύσεις, μπορεί σε συγκεκριμένες καταστάσεις – για παράδειγμα τη νύχτα με την πλαγιαστή στάση – να κάνουν τη ζωή μας ευκολότερη, προκαλούν ερεθισμό σε διαφορετικές περιοχές του στήθους ανάλογα με τη φορά του στόματος του παιδιού πάνω στη θηλή, μπορεί να βοηθήσουν σε τυχόν πετρώματα, πόνο στη θηλή και άλλα προβλήματα θηλασμού παρέχοντας έξτρα επιλογές. Επιπλέον, προσπαθούμε να μάθουμε να διαβάζουμε τα σημάδια πείνας και κορεσμού του δικού μας μωρού, ώστε η προσφορά του στήθους να γίνεται κατά απαίτηση και σύμφωνα με τις ιδιαίτερες ανάγκες του βρέφους. Εάν το μωρό δυσκολεύεται να πιάσει το στήθος, βγάλτε πρώτα δυο σταγόνες γάλα για να το δελεάσετε και να πιάσει τη θηλή. Προσπαθείτε ακόμα να αλλάζετε στήθος συχνά (switch feeding) και να προσφέρετε την άλλη πλευρά σε κάθε γεύμα, χωρίς αυτό να είναι πάντα απόλυτο.
Γ. Το στάδιο του αποκλειστικού θηλασμού

Τα καταφέραμε! Ο δρόμος ήταν δύσκολος αλλά άξιζε τον κόπο. Τώρα που έχετε γάλα βάλτε στόχο να θηλάζετε κάθε φορά από μια πλευρά, ώστε να αδειάζει καλά το στήθος. Και αυτός ο κανόνας δεν είναι απόλυτος και καλό είναι να προσαρμόζεστε στις εκάστοτε ανάγκες του μωρού σας.

Ωστόσο μην εφησυχάζετε.. Πολλές γυναίκες που μπήκαν στη λογική των μπιμπερό και σύντομα απέβαλλαν όσα πίστευαν για τα μωρά και τη διατροφή τους, τα συνδυαζόμενα με την κουλτούρα των μπουκαλιών, σε επόμενο σημαντικό πρόβλημα στο θηλασμό είναι πιο πιθανό να κάνουν λάθη. Παγίδες και εμπόδια στο θηλασμό, άλλοτε εξωτερικά, επιβαλλόμενα από λανθασμένες οδηγίες «ειδικών» και από λανθασμένες συμβουλές οικείων προσώπων, άλλοτε εσωτερικά, συνέπεια λανθασμένων προσωπικών αντιλήψεων και κακής ενημέρωσης, μπορεί να παρουσιαστούν σε κάθε βήμα στο θηλασμό. Στην επιτυχημένη προσπάθεια επαναγαλακτισμού μάθατε ότι η τακτική και σωστή καθοδήγησή σας από ειδικό γαλουχίας είναι βασικής σημασίας για να πετύχετε αυτό που επιθυμείτε: ένα υγιέστατο μωράκι που θηλάζει αποκλειστικά. Μην αφήνετε το καράβι του θηλασμού, δηλαδή της υγείας της δικής σας και του παιδιού σας, σε χέρια μεθυσμένου τιμονιέρη.

Στελιος Παπαβεντσης MRCPCH DCH IBCLC 2010

Σχετικά Άρθρα

top
Όροι Χρήσης | Εμπιστευτικότητα | Πνευματικά Δικαιώματα | Login