search
top

Ιστορίες καταπολέμησης μητρικού θηλασμού

1) Δευτεριάτικη ιστορία καταπολέμησης θηλασμού 29/08/11

Ο μικρός γεννιέται τελειόμηνος με φυσιολογικό τοκετό. Στο μαιευτήριο δεν υπάρχει rooming in και για τις επόμενες τρεις ημέρες περνάει το μεγαλύτερο διάστημα της ημέρας στο δωμάτιο μαζί με τα άλλα νεογέννητα και με συχνή παρουσία των μαιών. Ένα 24ωρο μετά την έξοδο από το μαιευτήριο η μαμά παρατηρεί πυώδη έκκριση από το αυτί. Επιστροφή στο μαιευτήριο και αγωγή ενδοφλέβια με 2 α…ντιβιοτικά για τις επόμενες 5 μέρες για ψευδομονάδα στον ακουστικό πόρο. Στην μητέρα δίνονται οδηγίες να δίνει συμπλήρωμα μετά από κάθε θηλασμό. Περνάει το πρόβλημα, το παιδί στέλνεται σπίτι για να δει παιδίατρο “στον μήνα”. Η μητέρα με παίρνει τηλέφωνο στον μήνα για επίσκεψη, με αγωνία γιατί το μωρό καταβροχθίζει μεγάλα μπουκάλια μετά τον θηλασμό. Το παιδί έχει πάρει πάνω από 2 κιλά σε λιγότερο από ένα μήνα.

Λάθος 1ο: Το νεογέννητο πρέπει από την πρώτη στιγμή της γέννησης να είναι συνεχώς με τους γονείς του, για να λάβει τα “αθώα” “φυσιολογικά” μικρόβια της οικογένειας και όχι τα επικίνδυνα νοσοκομειακά μικρόβια του μαιευτηρίου και του νοσηλευτικού προσωπικού

Λάθος 2ο: Οποιαδήποτε παρατεταμένη έκθεση σε νοσοκομειακό περιβάλλον μη φιλικό προς το θηλασμό αυξάνει την πιθανότητα για λανθασμένες οδηγίες και για “εμπέδωση” αυτών από την μητέρα

Λάθος 3ο: Κατά το πρώτο και κατά το δεύτερο εξιτήριο δεν δίνεται καμία οδηγία για εκτίμηση του θηλασμού μέσα σε 72 ώρες από την επιστροφή στο σπίτι, όπως λένε οδηγίες διεθνών οργανισμών, αλλά αφήνεται το θέμα στην τύχη του. Η μαμά θα δίνει συμπλήρωμα μετά από κάθε θηλασμό

Λάθος 4ο: Ούτε η βρεφική παχυσαρκία μας τρομάζει για να επαγρυπνήσουμε. Η μαμά είχε μια χαρά παραγωγή, το μωρό έπαιρνε παθητικά και το τεράστιο μπιμπερό, αποτέλεσμα πρόωρες βάσεις για παχυσαρκία!

2) Δευτεριάτικη Ιστορία καταπολέμησης θηλασμού – 22/08/11.

Μωρό γεννιέται φυσιολογικά τελειόμηνο. Την τρίτη μέρα στο μαιευτήριο η μαμά έχει πρήξιμο στο στήθος. Το μωρό συνεχίζει να έρχεται κοντά της κάθε 3 ώρες όπως και πριν. ΛΑΘΟΣ 1ο: Την κρίσιμη αυτή μέρα που το στήθος πρέπει να αδειάσει όσο γίνεται πληρέστερα, πιο συχνά και περισσότερο, το γάλα της λιμνάζει στο στήθος, δεν της δίνουν πιο συχνά το μ…ωρό, ούτε καν θήλαστρο, ούτε καν οδηγίες να το βγάλει με το χέρι. Αποτέλεσμα; Τα κυτταράκια του αδένα παίρνουν αυστηρό μήνυμα να σταματήσουν να παράγουν γάλα, αλλιώς η μαμά θα “σκάσει”! Έτσι επέρχεται σοβαρή μείωση της παραγωγής της για τις επόμενες μέρες. Τις 2 πρώτες μέρες στο σπίτι το παιδί πηγαίνει πίσω στο μαιευτήριο για έλεγχο ικτέρου. Δεν έχει χάσει πάνω από 3% του βάρους γέννησης, δεν έχει ίκτερο που χρειάζεται φωτοθεραπεία, παρόλα αυτά ο γιατρός την προειδοποιεί να δίνει μετά από κάθε θηλασμό 90ml ξένο γάλα. ΛΑΘΟΣ 2ο: Η μητέρα πρέπει να δεί ειδικό με γνώσεις θηλασμού μέσα σε 2-3 μέρες από το εξιτήριο, σύμφωνα με τις διεθνείς οδηγίες. Αντ’ αυτού, δεν γίνεται καμία εκτίμηση του θηλασμού, αλλά αποφασίζεται να πεταχτεί στον κάλαθο.

ΛΑΘΟΣ 3ο: Σας φαίνεται σύγχρονος ο ορθοπεδικός που , εάν πονάει το πόδι σας, αποφασίζει αμέσως να σας το κόψει; Ο γυναικολόγος που, εάν μια μητέρα έχει δυσμηννόροια, προτείνει να της βγάλει τις ωοθήκες; Αυτήν ακριβώς την οδηγία δίνει κάποιο…ς για την γαλουχία όταν στην πρώτη δυσκολία και χωρίς να εξετάσει πως θα την κάνει αποτελεσματικότερη την κόβει με το μαχαίρι που λέγεται μπιμπερό. ΛΑΘΟΣ 4ο: ακόμα και σε περίπτωση που χρειάζεται ξένο γάλα, η ποσότητα 90ml για μιας εβδομάδας παιδί “κάθε τρεις ώρες” είναι πράγματα εντελώς αφύσικα για το στομάχι του μωρού και τον θηλασμό. ΛΑΘΟΣ 5ο: Ακόμα και στην περίπτωση που χρειάζεται συμπληρωμα, θα πρέπει να δοθεί οδηγία όσες φορές δίνεται μπιμπερό τόσες φορές να κάνει η μαμά άντληση με καλό θήλαστρο για να μην χάσει το στήθος από ερεθισμό. Τελικά το μωρό, μια εβδομάδα αργότερα, έχει γίνει φούσκα τρώγοντας μισό λίτρο ξένο γάλα συν εκείνο της μαμάς που παρά τις αντιξοότητες έχει μια χαρά γάλα. Παίρνει βάρος τρεις φορές παραπάνω από όσο θα έπρεπε. Στα χέρια άλλων θα γινόταν άλλο ένα μωρό που οδεύει ολοταχώς στην βρεφική – και ίσως εφ όρου ζωής – παχυσαρκία..

3) Δευτεριάτικη ιστορία καταπολέμησης θηλασμού 5/09/11

Επίσκεψη σε σπίτι για νεογέννητο. Γεννημένο στις 40 εβδομάδες με προγραμματισμένη καισαρική, γιατί “πέρασαν οι μέρες”. Στην πραγματικότητα, ο τυπικός ορισμός φυσιολογικού τοκετού στα βιβλία μαιευτικής και για εγκυμοσύνη χωρίς κανέναν απολύτως κίνδυνο είναι 37 με 42 εβδομάδες – ναι, και 42 εβδομάδες

Το μωρό τις πρώτες 2 μέρες έρχεται στο στήθος λίγες φορές την ημέρα και χορτάτο, “γιατί δεν υπάρχει ακόμα γάλα”. Την τρίτη μέρα που “κατεβαίνει” το γάλα δίνουν στη μητέρα ψευδοθηλές γιατί οι θηλές της έχουν “πρόβλημα”. Στην πραγματικότητα, ως συνήθως, δεν είναι ούτε κατά φαντασία εισέχουσες

Το μωρό παίρνει εξιτήριο για το σπίτι με γραπτή συνταγή, με ονοματεπώνυμο και υπογραφή παιδιάτρου- διευθυντή της κλινικής, για ξένο γάλα συγκεκριμένη μάρκα και τσάι, σε μητέρα που έχει εκφράσει την επιθυμία της να θηλάσει. Στην πραγματικότητα, η πράξη αυτή του γιατρού είναι έξω από τις επιταγές της σύγχρονης επιστήμης του, παραβιάζει τον Κώδικα και τα ανθρώπινα δικαιώματα μωρού και μητέρας

Οι οδηγίες για το σπίτι είναι να μην ξυπνάνε το παιδί και να τρώει όποτε θέλει. Το παιδί τις πρώτες μέρες στο σπίτι κοιμάται και 7 ώρες σερί

Η μητέρα διαισθάνεται ότι το παιδί δεν τρώει και αποφασίζουν να βγάζουν το γάλα με κακής ποιότητας θήλαστρο για “να βλέπουν πόσο παίρνει το παιδί”. Τις επόμενες μέρες το παιδί είναι πολύ “ήσυχο”, τρώει 50 γρ μητρικό γάλα από μπιμπερό κάθε 4 με 5 ώρες

Επισκέπτομαι για εκτίμηση πολλές μέρες μετά την επιστροφή στο σπίτι, όταν η οδηγία σύμφωνα με τα επιστημονικά δεδομένα διεθνώς θα έπρεπε να είναι να δουν επαγγελματία υγείας μέσα σε 48 με 72 ώρες από το εξιτήριοΤο παιδί συνεχίζει να χάνει βάρος. Στο στόμα έχει όλη την ώρα μια πιπίλα, που την ενθαρρύνανε από το μαιευτήριο για να “ησυχάζει”.Κι εγώ πρέπει να παίξω το παιχνίδι “παίζοντας με τη φωτιά”. Πως θα γίνει να αντιστραφεί όλο αυτό το τεράστιο ρεύμα μέσα σε μια ώρα, να ενημερωθούν για πρώτη φορά οι γονείς, να δοθούν σωστές οδηγίες τοποθέτησης στο στήθος κλπ; Το μωρό με τις κατάλληλες οδηγίες πιάνει αμέσως το στήθος, χωρίς φυσικά ψευδοθηλές, και καταπίνει. Σαν να θήλασε για πρώτη φορά

4) Δευτεριάτικη Ιστορία καταπολέμησης θηλασμού 19/9/11.

Με επισκέπτεται μητέρα στο ιατρείο με το ενός μηνός κοριτσάκι της. Είναι στα πρόθυρα να σταματήσει τον θηλασμό, γιατί τις τελευταίες τρεις εβδομάδες – λίγες μέρες μετά την επιστροφή της στο σπίτι από το μαιευτήριο – έχει έντονο πόνο στις θηλές και πληγές. Παίρνω αναλυτικό ιστορικό. Η μητέρα θηλάζει από την αρχή αποκλεισιτκά και βάζει την μικρή στο στήθος με τα πρώτα σημάδια πείνας. Πονάει από την αρχή μέχρι το τέλος κάθε θηλασμού, ίσως πιο έντονα με το που το παιδί βγαίνει. Θηλάζει 15 λεπτά από το ένα στήθος, 15 λεπτά από το άλλο, όπως της είχαν πει από το μαιευτήριο. Δεν δίνει πιπίλα. Στην εξέταση οι θηλές έχουν πολύ έντονες πληγές και φλεγμονή. Από τις πρώτες μέρες βάζει στις θηλές κρέμα λανολίνης συχνά, βάζει σταγόνες μητρκού γάλακτος για να ξεραθεί και αφήνει τις θηλές όσον γίνεται έκθετες στον αέρα. Το παιδί είναι μια χαρά και έχει βάλει 1 1/2 κιλό από την γέννηση. Το στόμα του παιδιού είναι φυσιολογικό. Η μητέρα μου δείχνει πως θηλάζει και αποδεικνύεται ότι τοποθετεί την μικρή στο στήθος μια χαρά, με σωστό τρόπο. Στο τέλος του θηλασμού στο ιατρείο για να βγάλει το παιδί πιέζει το μαγουλό του και το απομακρύνει από το στήθος.

Ερώτηση: υπάρχουν τρεις λανθασμένες οδηγίες ή έλλειψη οδηγίας που συνέβαλλαν στο πρόβλημα αυτής της μητέρας, ποιες είναι; Ποια είναι αυτή που συνιστά την μεγαλύτερη αιτία για τις πληγωμένες της θηλές; Όποια μητέρα απαντήσει πρώτη σωστά θα έχει την ευκαιρία να βοηθήσει μια καινούργια μητέρα με τον θηλασμό.

Μην βάζετε συχνά λανολίνη στο στήθος, ούτε προληπτικά ούτε πολύ περισσότερο “θεραπευτικά”. Η μητέρα χρειάζεται το στήθος της και το μωρό της για να θηλάσει, όχι ένα σωρό άλλες πλαστές ανάγκες που συνήθως βλάπτουν παρά οφελούν. Οι θηλές το μόνο που χρειάζονται είναι μητρικό γαλατάκι να ξεραθεί πάνω τους και αερισμό.

Η πιο βλαπτική πρακτική για την μητέρα αυτή ήταν οι αυθαίρετες εναλλαγές στήθους σε κάθε γεύμα. Ένα μήνα αργότερα καιμε εγκατεστημένο θηλασμό και παραγωγή σε γάλα, η τακτική αυτή μπορεί να οδηγήσει σε πληγωμένες θηλές (διπλάσιος χρόνος το 24ωρο να πληγωθούν οι θηλές) ενώ μπορεί και να οδηγήσει σε παιδί με έντονους κολικούς ή δυσανεξία στη λακτόζη

Φυσικά ο τρόπος που βγαίνει το παιδί από το στήθος είναι λανθασμένος και συνε΄βαλλε στον τραυματισμό, αλλά εάν δεν άλλαζε τόσο συχνά στήθος με το παιδί να θέλει ακόμα να θηλάσει από το πρώτο και να παραμένει ισχυρά βεντουζαρισμένο στο στήθος, η λανθασμένη αυτή πρακτική θα έκανε λιγότερη ζημιά

5) Δευτεριάτικη ιστορία καταπολέμησης θηλασμού 26/9/2011

Φυσιολογικός τοκετός στις 37 εβδομάδες, αγοράκι με βάρος γέννησης 2400γρ. Στο μαιευτήριο δεν πιάνει καλά το στήθος και η μαία προτείνει ψευδοθηλές. Το στήθος της μαμάς πρήζεται πολύ μετά τις πρώτες πρώτες μέρες. Στο σπίτι, το μωρό φαίνεται να μην μπορεί να ελαφρώσει το στήθος της μαμάς. Λίγες μέρες αργότερα η μαμά παθαίνει σοβαρή μαστίτιδα. Αγοράζει θήλαστρο και κάνει τακτικές αντλήσεις, δίνοντας το γάλα της στο μωρό με μπιμπερό. Τελικά συνεχίζει την σίτιση του μωρού με αυτόν τον τρόπο. 2 μήνες αργότερα το παιδί παίρνει αποκλειστικά μητρικό γάλα με μπιμπερό, χωρίς να έρχεται καθόλου στο στήθος. Η μητέρα επιθυμεί να επαναφέρει τώρα το παιδί στο στήθος, στον άμεσο θηλασμό.

Ποιες είναι οι δύο σημαντικότερες κινήσεις που πρέπει να κάνει άμεσα για να τα καταφέρει; Όποια μητέρα απαντήσει πρώτη σωστά στις 2 κινήσεις θα έχει την ευκαιρία να βοηθήσει μια καινούργια θηλάζουσα μητέρα.

6) Ιστορία καταπολέμησης θηλασμού 12/10/2011

Αγοράκι γεννιέται τελιοόμηνο 2900γρ. Στο κλείσιμο του 5ου μήνα η μαμά επισκέπτεται την παιδίατρο. Το μωρό δείχνει καλά, το βάρος του είναι 6400γρ. Η παιδίατρος συνιστά στη μητέρα να ξεκινήσει ρυζάλευρο και φρουτόκρεμα. Επίσης να δίνει ξένο γάλα το βράδυ για να χορταίνει – ο μικρός είναι στο στήθος κάθε μία ώρα τη νύχτα, κάθε τρεις ώρες την ημέρα. Προτρέπει τη μητέρα να μειώσει σταδιακά τους θηλασμούς ώστε να γίνουν πρωί και βράδυ.

Πείτε μου έναν λόγο που θα ήταν σωστό η παιδίατρος να πρότεινε έναρξη στερεών τροφών σε αυτήν την ηλικία για αυτό το παιδί. Οποια/όποιος απαντήσει σωστά πρώτη/ος θα έχει την ευκαιρία να βοηθήσει μια νέα θηλάζουσα μητέρα στα πρώτα της βήματα.

7) Iστορία καταπολέμησης μητρικού θηλασμού 13/10/2011

Η μητέρα κατά την εγκυμοσύνη είχε τακτικές επισκέψεις στον γυναικολόγο της. Δεν έλαβε καμία προγεννητική ενημέρωση για τον θηλασμό, δεν διάβασε σχετικά βιβλία, δεν παρακολούθησε σχετικά μαθήματα, δεν πήγε σε ομιλίες, δεν έψαξε στο ίντερνετ. Κανείς δεν της είπε να το κάνει.

Έγινε πρόκληση τοκετού στις 38 εβδομάδες κύησης γιατί «το παιδί ήταν μεγάλο». Το μωρό γεννήθηκε 3800γρ με χρήση βεντούζας. Το κεφάλι του μωρού πρήστηκε λόγω της βεντούζας, οπότε οι επαγγελματίες υγείας συνέστησαν στη μητέρα να μην επιδιώξει να θηλάσει αποκλειστικά το παιδί, γιατί θα αυξηθεί ο κίνδυνος για ίκτερο. Την πρώτη μέρα η μητέρα είδε το παιδί ελάχιστα. Την δεύτερη το ζήτησε επίμονα για να το θηλάσει, δεν έλαβε ιδιαίτερη υποστήριξη για το πώς θα το κάνει, η μια θηλή της πληγώθηκε, ενώ το μωρό συνέχισε να παίρνει μπιμπερό. Την προτρέπουν να κάνει συχνή χρήση λανολίνης στις θηλές της.

Την τέταρτη μέρα το παιδί – που τελικά δεν έκανε ίκτερο – πήρε εξιτήριο. Από το πρωί της ίδιας ημέρας το στήθος της μαμάς είναι ιδιαίτερα πρησμένο, αλλά δεν της δίνονται κάποιες ιδιαίτερες οδηγίες για το τι να κάνει. Ο γιατρός την προτρέπει να συνεχίσει το ξένο γάλα, με γραπτή συνταγή, και δεν της δίνει καμία οδηγία να δει επαγγελματία υγείας μέσα στις πρώτες 2-3 μέρες από την επιστροφή στο σπίτι, ούτε την ενημερώνει για τυχόν μηχανισμούς υποστήριξης του θηλασμού μετά το μαιευτήριο.

Ένα 24ωρο αργότερα η μητέρα μάχεται απελπισμένη με πληγωμένες θηλές και μεγάλο πρήξιμο στο στήθος, δίνοντας παράλληλα «συμπλήρωμα» ξένου γάλακτος με μπιμπερό, βάζοντας λανολίνη, και χρησιμοποιώντας χωρίς επιτυχία ένα ανεπαρκές θήλαστρο που αγόρασε τυχαία.

Σας θυμίζει κάτι η ιστορία; Είμαι σίγουρος ότι σήμερα 13/10/2011 ανά την Ελλάδα περίπου 50 μητέρες και 50 παιδιά ταλαιπωρούνται ταυτόχρονα βιώνοντας την ίδια ή παρόμοια ιστορία. Αν θέλετε κάτι να αλλάξει, την «επανάσταση του αυτονόητου» για να θυμίσω κάποιον, ενάντια στη «χώρα του μη αυτονόητου», γίνετε μέλη του IBFAN Ελλάδας που είναι στα σκαριά.

Το κουίζ μας: πείτε μου 8 πράγματα που πρέπει να κάνει η μαμά αυτή ΤΩΡΑ.

Όποιος απαντήσει πρώτος/η σωστά, θα έχει την δυνατότητα να βοηθήσει μια καινούργια θηλάζουσα μητέρα.

8) Ιστορία καταπολέμησης μητρικού θηλασμού 09/11/11.

Μωρό γεννιέται 3650γρ. Η μητέρα προσπαθεί να το θηλάσει αποκλειστικά. Στο σπίτι την 5η μέρα ζυγίζεται στα 3300γρ. Η μητέρα επιμένει στον αποκλειστικό θηλασμό. 18 ημερών πηγαίνει το παιδί στην παιδίατρο. Το μωρό δείχνει υγιές και το βάρος του μετράται στα 3700γρ. Η παιδίατρος ανησυχεί ότι δεν παίρνει καλό βάρος και προτείνει χορήγηση ξένου γάλακτος. Η μητέρα αντιδρά και επιμένει να δώσει μόνο μητρικό. Η παιδίατρος τότε προτείνει να επιστρέψει η μητέρα σε 3 μέρες για να δούν πόσα γραμμάρια έβαλε. Περνάνε οι τρεις μέρες καιτο παιδί είναι 3750γρ. Η παιδίατρος υποστηρίζει ότι αυτό είναι απόδειξη ότι ο θηλασμός δεν φτάνει και πείθει τη μητέρα να δίνει “συμπλήρωμα” ξένου γάλακτος κάθε φορά που θηλάζει. 1 μήνα αργότερα η μητέρα έχει αποθηλάσει πλήρως.

Ερώτηση: Τι θα λέγατε σε αυτή τη μητέρα να κάνει καλύτερα στο επόμενό της παιδί;

Η πρώτη μητέρα που θα απαντήσει πλήρως μπορεί αν θέλει να βοηθήσει μια καινούργια μητέρα στο ξεκίνημα του θηλασμού

9) Δευτεριάτικη ιστορία καταπολέμησης θηλασμού 05/12/2011

Ο μικρός γεννήθηκε με καισαρική στις 39 εβδομάδες για προηγούμενη καισαρική. Τις πρώτες μέρες το παιδί ερχόταν στην μαμά του 4 φορές το 24ωρο εκτός της νύχτας και θήλαζε για λίγο καθώς «το γάλα δεν είχε έρθει ακόμα». Το παιδί είχε βάρος στο εξιτήριο μικρότερο κατά 300 γραμμάρια, αλλά δεν υπήρξε καμία οδηγία να δει σύντομα παιδίατρο. Η μητέρα θέλει πολύ να θηλάσει, κάτι που δεν κατάφερε με τη μεγάλη της που πήρε από την αρχή μπουκάλι, «έτρωγε 120ml από το μπιμπερό και το στήθος δεν το ήθελε».

Καλούμαι να επισκεφτώ την οικογένεια με το μωρό 15 ημερών. Είναι η πρώτη επαφή επαγγελματία υγείας μετά το μαιευτήριο. Το μωρό φαίνεται συνέχεια πεινασμένο. Έχει μια πιπίλα στο στόμα. Η μητέρα δεν γνωρίζει πώς να ξεχωρίζει πότε το παιδί πραγματικά καταπίνει και πότε όχι στο στήθος. Δίνει και 1-2 μπιμπερό όταν δεν αντέχει μέσα στην ημέρα. Από το μαιευτήριο της είπαν να βάζει ψευδοθηλές γιατί οι δικές της θηλές είναι λέει επίπεδες. Το παιδί κάνει κακά 2 φορές τη μέρα.

Κάνω εκτίμηση θηλασμού: Η θηλή της μαμάς είναι επίπεδη στην αρχή, με την κατάλληλη τοποθέτηση του παιδιού και σύλληψη του στήθους γίνεται αμέσως προέχουσα. Μαθαίνει η μαμά διαφορετικές θέσεις θηλασμού και πώς να κάνει μαλάξεις στο στήθος κατά τον θηλασμό. Μετά από λίγα λεπτά το μωρό δεν κάνει άλλες σοβαρές προσπάθειες και ψευτοκοιμάται. Της λέω να μην το αφήνει έτσι για ώρα αλλά να το βγάζει για να ξαναπεινάσει ζωηρά και να πιάσει το στήθος. Δεν είναι αφυδατωμένο αλλά δεν έχει πάρει καθόλου βάρος.

Έτυχε να έρθει σε μένα. Σίγουρα μια ακριβώς ίδια περίπτωση αυτές τις μέρες κάπου στην Ελλάδα πήγε σε παιδίατρο ή σε νοσοκομείο και είπαν στους γονείς ότι φταίει ο θηλασμός για την κατάστασή του, ότι πρέπει οπωσδήποτε η μαμά να δώσει ξένο γάλα και να εγκαταλείψει τον θηλασμό, ότι έκαναν κακό στο παιδί τους με την «εμμονή» τους για αποκλειστικό θηλασμό.

Ποιο είναι το ποσοστό αποκλειστικού θηλασμού στην Ελλάδα σε βρέφη 3 μηνών, σύμφωνα με την εθνική μελέτη του 2009; Όποια απαντήσει σωστά πρώτη μπορεί αν θέλει να βοηθήσει μια καινούργια μητέρα στον θηλασμό.

10) Ιστορία καταπολέμησης θηλασμού Θεοφανείων 2012.

Μητέρα γεννάει με καισαρική στις 38 εβδομάδες εγκυμοσύνης για επιστημονικά μη τεκμηριωμένο λόγο. Επιθυμεί διακαώς να θηλάσει. Στο μαιευτήριο δίνονται τα γνωστά μπιμπερό. Η μητέρα στο σπίτι επιμένει και σε 3 24ωρα καταφέρνει στο σπίτι να θηλάζει αποκλειστικά και με το μωρό της υγιές. Παθαίνει όμως θρόμβωση (έχοντας ως επιβαρυντικό παράγοντα την καισαρική). Ο γυναικολόγος της της δίνει αγωγή με χαμηλού μοριακού βάρους ηπαρίνη, της απαγορεύει τον θηλασμό και τις δίνει μαζί με τις ενέσεις και κάποια χαπάκια. Η μητέρα κλαίει και δεν μπορεί να το πιστέψει. Ο μπαμπάς βρίσκει το τηλέφωνό μου και με παίρνει ρωτώντας εάν πράγματι έπρεπε να σταματήσει ο θηλασμός. Το τηλέφωνο γίνεται 2 ημέρες μετά τον τελευταίο θηλασμό του παιδιού, με την μαμά σε βαθιά κατάθλιψη. Είμαι αναγκασμένος να τους πληροφορήσω ότι δεν υπάρχει καμία απολύτως αντένδειξη με το συγκεκριμένο φάρμακο, η μητέρα έπρεπε να το πάρει και να συνεχίσει να θηλάζει. Έπειτα ο μπαμπάς με ρωτάει: “Και τα χάπια που παίρνει είναι και αυτά εντάξει με τον θηλασμό;” “Τι χάπια της δόθηκαν, πως λέγονται;” “Dostrinex”. Πρόκειται φυσικά για φάρμακο που διακόπτει την γαλουχία, για να σταματήσει η παραγωγή γάλακτος της μαμάς.

Αυτά είναι τα ανθρώπινα δικαιώματα της μητέρας στην χώρα μας. Την ίδια μέρα, είχα επίσκεψη από μητέρα που γεννησε στην Σουηδία. Πρώτη εγκυμοσύνη, αφέθηκε μέχρι τις 40 εβδομάδες συν επιπλέον 5 μέρες, ο τοκετός ξεκίνησε μόνος του, οι πόνοι κράτησαν 48 ώρες και τελικά γέννησε φυσιολογικά με χρήση βεντούζας. Και φυσικά θηλάζει αποκλειστικά.

“freedom of choice”

11) Δευτεριάτικη ιστορία καταπολέμησης θηλασμού 05/03/2012

Δέχομαι τηλεφώνημα εκτός Θεσσαλονίκης. Η μαμά έχει βρέφος 4 μηνών και θηλάζει αποκλειστικά. 2 μηνών είχε τρία επεισόδια παρουσίας αίματος στα κόπρανά του. Η μητέρα απευθύνθηκε σε παιδιατρικό νοσοκομείο και συμβουλεύτηκε παιδογαστρεντερολόγο πανεπιστημιακό. Οι οδηγίες ήταν να αποκλείσει η μητέρα από την διατροφή της μια σειρά από τρόφιμα, συμπεριλαμβανομένων γαλακτοκομικών, μοσχαριού, πράσινων λαχανικών, όξινων φρούτων, οσπρίων, ξηρών καρπών, θαλασσινών, αυγού. Η μητέρα μου λέει στο τηλέφωνο: “Δεν μπορώ να αντέξω άλλο αυτήν την κατάσταση, τον τελευταίο καιρό τα μόνα που τρώω είναι μπανάνα, μήλο, μακαρόνια, ρύζι, πατάτα και κότα. Δεν νομίζω ότι με εμένα σε αυτήν την κατάσταση οφελεί πλέον ο θηλασμός ούτε το παιδί. Μου είπαν να σας συμβουλευτώ για δεύτερη γνώμη.”

Πρωκτοκολίτιδα αλλεργική, μια συνήθης πλέον κατάσταση στα βρέφη. Στο συγκεκριμένο μωρό, μια τυπική εικόνα χωρίς τίποτα έντονο, με καλή σωματική ανάπτυξη, χωρίς αθρόα επίμονη απώλεια αίματος, χωρίς έντονους κολικούς, χωρίς σοβαρό έκζεμα. Ένα πρόβλημα υγείας που για τα περισσότερα βρέφη υφίεται και περνάει έως 12- 18 μηνών. Μια επιστημονική βιβλιογραφία τα συμπεράσματα της οποίας είναι εν συντομία: Αν το βρέφος θηλάζει, να συνεχίσει τον θηλασμό για όσο γίνεται περισσότερο, η μητέρα να κόψει την κατανάλωση γαλακτοκομικών, ίσως και μοσχαριού και εάν τα συμπτώματα υποχωρήσουν για αρκετό καιρό, τότε να κάνει επανα-εισαγωγή προσεκτική των τροφών που δεν καταναλώνει, μία μία, ΄λίγο λίγο και σταδιακά.

Οδηγίες ρουτίνας, στοχευμένες σε πολλές μητέρες καθημερινά, όπως οι παραπάνω που δέχτηκε αυτή η δυστυχής μητέρα οδηγούν σε απάνθρωπες καταστάσεις, σε αδύνατο αδιέξοδο, σε εντελώς περιοριστική διατροφή, σε “ηρωοποίηση” και “μαρτυροποίηση” της μητέρας χωρίς επιστημονική τεκμηρίωση. Κάνουν τον θηλασμό αναίτια δύσκολο, περιοριστικό, εγκλωβιστικό, αδύνατο. Οδηγούν νομοτελειακά αργά ή γρήγορα την μητέρα σε πρόωρο αποθηλασμό, ώστε να “απελευθερωθεί” από τα δεσμά της. Στερούν το βρέφος από την ποικιλία γεύσεων και ερεθισμάτων που θα έπρεπε να παίρνει μέσω του μητρικού γάλακτος. Με έμμονο στόχο να εξαλειφθεί ένα συνήθως παροδικό σύμπτωμα – αίμα στα κόπρανα ενός αλλεργικού βρέφους, που μπορεί να εμφανίζεται και να εξαφανίζεται κατά τον πρώτο χρόνο της ζωής του και μετά συνήθως εξαφανίζεται μόνιμα – , το έντερο του βρέφους στερείται εξαιτίας του νομοτελειακού πρόωρου αποθηλασμού των αμυντικών κυττάρων που μπορεί να πάρει από την μητέρα του μέσω του μητρικού γάλακτος, των αντισωμάτων που μπορεί να πάρει, των ειδικών ενζύμων, ορμονών και αυξητικών παραγόντων που το γάλα της μαμάς προσφέρει για να ωριμάσει, να αναπτυχθεί το γαστρεντερικό και το ανοσοποιητικό του σύστημα. Για να καταπολεμηθεί ένα σύμπτωμα  το βρέφος μπορεί να οδηγείται μακροπρόθεσμα, χρόνια αργότερα, σε αυξημένο κίνδυνο για παχυσαρκία, για διαβήτη, για φλεγμονώδη νόσο του εντέρου, για λευχαιμία και λέμφωμα, για άσθμα και έκζεμα. Είναι σαν να βλέπει κανείς το φύλλο ενός δένδρου και να μην βλέπει το δάσος.

Οι οδηγίες αυτές οδηγούν τις περισσότερες από αυτές τις μητέρες, μετά τους πρώτους μήνες, πριν τους έξι, ή πριν τον χρόνο ζωής του παιδιού τους, να σταματήσουν να το θηλάζουν, να αγοράζουν πανάκριβο, δύσληπτο ¨ειδικό” γάλα αγελάδας για βρέφη από το οποίο το παιδί γίνεται εξαρτημένο για καιρό. Οι ίδιες οδηγίες οδηγούν πολλά διδακτορικά στην ολοκλήρωσή τους και πολλές έρευνες να ανακοινώνονται σε επιστημονικά συνέδρια σε πανέμορφα μέρη.

12) Δευτεριάτικη ιστορία καταπολέμησης μητρικού θηλασμού 12/03/12

Μωρό τεσσάρων ημερών εκτιμάται στο ιατρείο. Η μητέρα έχει διαβάσει βιβλία για τον μητρικό θηλασμό. Το μωρό γεννιέται φυσιολογικά στις 39 εβδομάδες κύησης. Δίνεται στην μητέρα 6 ώρες μετά τη γέννα, γιατί ¨στο μαιευτήριο έφτασαν στο δωμάτιο μετά από 6 ώρες”. Κατά τις επόμενες τρεις μέρες που παραμένουν στο μαιευτήριο, το μωρό έρχεται στην μητέρα 3 φορές το 24ωρο, σύμφωνα με την πρακτική ρουτίνας του μαιευτηρίου, η μητέρα το ζητάει πιο συχνά και παίρνει απάντηση από την μαία “δεν έχει σημασία γιατί δεν έχεις ακόμα γάλα”. Δίνονται στη μητέρα ψευδοθηλές γιατί “δεν βγαίνουν προς τα έξω οι θηλές και το μωρό δεν μπορεί να πιάσει το στήθος”. Το μωρό πριν το εξιτήριο την 3η μέρα εμφανίζει ίκτερο σε ύψος που δεν απαιτεί φωτοθεραπεία, και ο παιδίατρος του μαιευτηρίου λέει στην μητέρα ότι “εφόαον το επιλέγεις, μπορείς να θηλάσεις αποκλειστικά, αλλά θα δώσεις και λίγο συμπλήρωμα και θα έρθεις αύριο για επανάληψη της μέτρησης” (!). Η μητέρα κατά το πρώτο 24ωρο στο σπίτι θηλάζει μόνο, πάντα με ψευδοθηλές, χωρίς να δώσει ξένο γάλα. Την επόμενη ημέρα ο ίκτερος έχει αυξηθεί, σε επίπεδα και πάλι κάτω από αυτά για φωτοθεραπεία. Ο παιδίατρος της προτείνει είτε να μείνει μέσα με το μωρό στη λάμπα είτε να μείνει στο σπίτι αλλά να δώσει συμπλήρωμα. Μέτρηση βάρους δεν γίνεται σε αυτήν την επίσκεψη. Η μητέρα επιστρέφει σπίτι και έρχεται στο ιατρείο: το μωρό στο 24ωρο της παραμονής του στο σπίτι έχει πάρει βάρος, και το βάρος του είναι χαμηλότερο από το βάρος γέννησης κατά λιγότερο από 7%. Είναι ζωηρό, μη ληθαργικό, στο σπίτι έκανε συνέχεια ούρα και κόπρανα. Βάζουμε το μωρό στο στήθος: κάκιστη τοποθέτηση του παιδιού στο στήθος, κρέμασμά του από την ψευδοθηλή. Παρόλα αυτά καταπίνει. Η μητέρα έχει έντονο σπάργωμα, επακόλουθο φυσικά όλης της καταιγίδας λανθασμένης καθοδήγησης και πρακτικών που της έχουν επιβληθεί μέχρι τώρα.

Είμαι σίγουρος ότι άλλες δέκα μητέρες σήμερα ανά την Ελλάδα βρέθηκαν ακριβώς στην ίδια κατάσταση με τα μωρά τους. Ο παιδίατρος είπε και σε αυτές ακριβώς τα ίδια λόγια: “το παιδί σας αφυδατώθηκε από την επιμονή σας να θέλετε να το θηλάσετε αποκλειστικά”, μόνο που αυτές οι δέκα ακολούθησαν διαφορετική οδό: “συνειδητοποίησαν” ότι “φταίει ο θηλασμός” για τα προβλήματά τους, άρχισαν τακτικά μπιμπερό, και μετά από μερικές μέρες ή εβδομάδες θα σταματήσουν εντελώς τον θηλασμό γιατί “δεν έχουν γάλα”.

13) Δευτεριάτικη ιστορία καταπολέμησης μητρικού θηλασμού02/04/12

Επαναλαμβάνομαι αλλά θα τα ξαναπώ έως ότου σταματήσουν νασυμβαίνουν.

Πρόκληση τοκετού στις 40 εβδομάδες (για ποιο λόγο;;).  Καισαρική.

Το μωρό βλέπει τη μητέρα του μετά από 5 ώρες, ταισμένοπλυμένο κλπ.

Τις πρώτες 2 μέρες έρχεται στη μητέρα του 4 φορές το 24ωρογια 20 λεπτά, πολλές φορές κοιμισμένο (ταισμένο; Εξαντλημένο από το απαρηγόρητοκλάμα χωρίς απόκριση στο θάλαμο νεογνών;).

Την Τρίτη μέρα έχει ίκτερο σημαντικό και δίνεται οδηγία γιαθεραπεία στη λάμπα και απομάκρυνση από τη μητέρα – όχι θηλασμό. Το ίδιο βράδυτο στήθος της μαμάς πρήζεται υπερβολικά, συνέπεια της ονειρεμένης αρχής στοναποκλειστικό θηλασμό..

Επί 12 ώρες το μωρό μακριά από τη μητέρα, η μητέρα και οιμαίες δεν μπορούν να ελαφρύνουν το πολύ σκληρό στήθος. Για τις επόμενες ημέρεςφυσικά αυτό το συμβάν θα σημάνει μειωμένη παραγωγή μητρικού γάλακτος.

Την τέταρτη μέρα επιστρέφουν στο σπίτι με το μωρό να έχειβάρος εξόδου στο 8% κάτω από της γέννησης και η μαμά προσπαθεί να θηλάσειαποκλειστικά αλλά με λάθος τοποθέτηση και σύλληψη του στήθους από το παιδί. Τομωρό κοιμάται 4 ώρες το βράδυ και κανείς δεν της είπε να το ενθαρρύνει και νατο ενεργοποιεί.

Την Πέμπτη μέρα επιστρέφουν στο μαιευτήριο για μέτρησηικτέρου, που έχει αυξηθεί. Χωρίς ζύγισμα και χωρίς εξέταση (!) της λένε ότι τομωρό πρέπει επειγόντως να επαναεισαχθεί στο μαιευτήριο . Οι γονείς παραβλέπουν τιςοδηγίες επιστρέφουν σπίτι και με καλούν.

Το μωρό δεν είναι άρρωστο, δεν είναι αφυδατωμένο, κάνει ούρακαι κόπρανα. Βελτιώνουμε την τοποθέτηση και σύλληψη και τις θέσεις θηλασμού καιτο μωρό κάνει καταπόσεις. Η παραγωγή της μαμάς είναι καλή και υπάρχουν θετικάσημάδια απομάκρυνσης γάλακτος. Το μωρό έχει βάρος 10% κάτω από της γέννησης

Αν αυτό το παιδί πάει πίσω στο μαιευτήριο, θα μπουν και πάλισυμπληρώματα και πάρα πολλά εμπόδια στην προσπάθεια για θηλασμό. Μένει σε μένανα βάλω το κεφάλι στη φωτιά, να εμπιστευτώ την μητέρα ότι θα τηρήσει αυτά που τηςείπα. Ήδη περιβάλλον και επαγγελματίες υγείας κατηγορούν τον θηλασμό για ταπροβλήματα της δυάδας έως τώρα, αν κάτι πάει στραβά και τις επόμενες μέρες τομωρό δεν βελτιωθεί ή πάει πίσω στο νοσοκομείο θα κατηγορούν εμένα ότι είμαικακός γιατρός. Η αλήθεια όμως είναι ότι οι πολιτικές και ανεπάρκειες τουμαιευτηρίου και των γιατρών του οδήγησαν αυτήν την δυάδα σε προβλήματα και οδρόμος που διαγραφόταν αν δεν υπήρχα εγώ και η επιμονή των γονιών θα ήταν ογνωστός, πρόωρος αποθηλασμός και κατηγορίες ενάντια στον «δύσκολο, ακατόρθωτοκαι επικίνδυνο θηλασμό».

14)Δευτεριάτικη ιστορία καταπολέμησης μητρικού θηλασμού 9/04/2012

Αγοράκι γεννιέται με καισαρική τελειόμηνο (καισαρική λόγω προηγούμενης καισαρικής, νομοτελειακά…). Βλέπει τη μητέρα του μετά από 2 ώρες. Στο μαιευτήριο έρχεται κοντά στη μητέρα 6 φορές το 24ωρο για 20 λεπτά. Παίρνει μπουκάλια. Η μητέρα βάζει από μόνη της ψευδοθηλή «για να μην πληγωθεί το στήθος μου όπως έγινε την πρώτη φορά». Το πολύ γάλα έρχεται 2 μέρες μετά την έξοδο από το μαιευτήριο – δηλαδή καθυστερημένα, άρα έπρεπε ήδη να ενεργοποιηθούν επαγγελματίες υγείας και να χτυπήσουν καμπανάκι. Το μωρό κάνει κακά κάθε 3η μέρα με τη μητέρα να θηλάζει στο σπίτι και να δίνει και τσάι «γιατί μου είπαν να δίνω για να ενυδατώνεται». Βλέπει παιδίατρο στις 14 ημέρες  – αντί για τις πρώτες 2 με 3 στο σπίτι – και δεν της δίνεται καμία οδηγία για το θηλασμό, με το μωρό 300 γραμμάρια κάτω από το βάρος γέννησης ακόμα. Δίνει στο μωρό πιπίλα από την αρχή.

Τους βλέπω στις 30 ημέρες από τη γέννηση. Το μωρό μόλις τελευταία έχει αρχίσει να παίρνει λίγο βάρος. Είναι συνεχώς με την πιπίλα στο στόμα. Η ψευδοθηλή συνεχίζεται. Η τεχνική θηλασμού απελπιστική. Παρόλα αυτά το μωρό προσπαθεί και κάπου κάπου καταπίνει! Μαζί έρχεται και ο μεγαλύτερος αδερφός, 3 ετών: «Δεν το θήλασα το πρώτο, μου έλεγαν όλοι γύρω ότι δεν χορταίνει και έδωσα από νωρίς ξένο γάλα, οπότε στους 3 μήνες σταμάτησα εντελώς να θηλάζω». Ο μεγαλύτερος αδερφός έχει BMI 22, δηλαδή χιλιόμετρα παραπάνω από το όριο του παχύσαρκου. Πίνει γάλα 700 με 1000ml το 24ωρο.

Να μαι λοιπόν μπροστά σε μια οικογένεια σκέτη προσωποποίηση του προβλήματος που λέγεται παιδική διατροφή: το απισχνασμένο μωρό συνέπεια ελλειπέστατης ενημέρωσης και καθοδήγησης για αποκλειστικό θηλασμό, και το παχύσαρκο νήπιο συνέπεια της εγκατάλειψης του θηλασμού και της παράδοσης στην κουλτούρα του μπιμπερό. Για όσους έχουν μάτια να δουν..

15) Ιστορία καταπολέμησης θηλασμού 17 Απριλίου 2012.

Συνεχίζω να γράφω ένα ελάχιστον δείγμα από τον πόλεμο στον θηλασμό που καθημερινά βιώνω.

Αγοράκι γεννιέται στις 37 εβδομάδες κύησης με καισαρική για πρόωρες συστάσεις (!). Δηλαδή μωρό σε κίνδυνο για δυσκολίες θηλασμού, δηλαδή μωρό που πρέπει να έχει στο βέλτιστο όλες τις επιστημονικά τεκμηριωμένες πρακτικές για να μπορέσει να θηλάσει. Φτάνει στη μάν…α του μετά από 4 ώρες. Ζητάει αποκλειστικό θηλασμό. Φέρνουν το παιδί 5 φορές το 24ωρο σε σετ ώρες, άσχετα με σημάδια πείνας ή οποιονδήποτε συντονισμό με την μητέρα. Τοποθέτηση και σύλληψη του στήθους καμία οδηγία. Τρεις μέρες μετά το παιδί έχει χάσει 12 τις εκατό του βάρους γέννησης. Παρόλα αυτά φεύγει από την κλινική χωρίς καμία ιδιαίτερη οδηγία για τον θηλασμό ή έστω για επανέλεγχος σε 1 ή 2 24ωρα!

Στο σπίτι το μωρό κοιμάται υπερβολικά και κοιμάται και πάνω στο στήθος. Η μαμά ανησυχεί, παίρνει τηλέφωνο τον παιδίατρο της κλινικής και μία ημέρα αργότερα ξεκινάει με προτροπή του να δίνει τακτικό ´συμπλήρωμα¨ κάθε φορά που θηλάζει. Ο πατέρας από μόνος του σκέφτεται να πάρουν έαν θήλαστρο ¨για να βλέπουν πόσο δίνουν στο μωρό¨, πηγαίνουν σε φαρμακείο και τους δίνουν ένα κακής ποιότητας θήλαστρο με μπαταρίες. Η μητέρα βλέπω ότι βγάζει δέκα ή τριάντα ml, απογοητεύονται και νιώθει ότι ¨δεν έχει γάλα¨.

Δύο μέρες αργότερα επισκέφτομαι το σπίτι. Το μωρό έχει πάρει 200 γραμμάρια. Οι δύο γιαγιάδες είναι και οι δύο παρούσες. Η μία λέει: είναι φαγανό το παιδί, φαίνεται, τις τελευταίες δύο μέρες που άρχισε να τρώει ¨. Η άλλη λέει: ¨εμείς γιατρό τότε δίναμε και τσαγάκι, τώρα δεν ξέρω τι λένε..¨

Άθλιες καταστάσεις σε μία άθλια χώρα

16) Ιστορία καταπολέμησης μητρικού θηλασμού 23/05/12

Εγώ συνεχίζω να γράφω ενδεικτικά μία από τις δεκάδες ιστορίες που βιώνω κάθε εβδομάδα..

Γυναίκα γεννάει στις 39 εβδομάδες με καισαρική (1ος παράγοντας κινδύνου για σπάργωμα – διόγκωση στήθους). Για να αποτραπεί όσο γίνεται το μελλοντικό σπάργωμα η βιβλιογραφία επιβάλλει βελτιστοποίηση αποκλειστικού, συχνού θηλασμού κατά απαίτηση του νεογέννητου και σύμφωνα με τα σημάδια του από τη γέννηση. Αντ’ αυτού στο μωρό δίνεται δεξτρόζη χωρίς να έχει υπογλυκαιμία και το μωρό φτάνει στα χέρια της μαμάς του 2 ώρες μετά την γέννηση κοιμισμένο. Άρα μη θηλασμός την πρώτη ώρα = 2ος παράγοντας κινδύνου για σπάργωμα της μητέρας.

Τις πρώτες 2 μέρες της φέρνουν το παιδί 6 φορές το 24ωρο σε ασυντόνιστες με τα σημάδια και τις ανάγκες του βρέφους στιγμές, ανεπαρκέστατος αριθμός θηλασμών δηλαδή, δηλαδή 3ος παράγοντας κινδύνου για σπάργωμα. Το παιδί δεν αφήνεται να θηλάσει πάνω από 20 λεπτά τη φορά, δηλαδή χρονικοί περιορισμοί στον θηλασμό, δηλαδή 4ος παράγοντας κινδύνου για σπάργωμα. Η γυναίκα πονάει πολύ από την τομή και δεν ξέρει πώς να θηλάσει. Κανείς δεν της δείχνει την τοποθέτηση κάτω από την μασχάλη ή τον θηλασμό πλαγιαστά, άρα κακή τοποθέτηση και σύλληψη, άρα 5ος παράγοντας κινδύνου. Τέλος δίνεται και στο βρέφος ξένο γάλα ως «συμπλήρωμα», δηλαδή 6ος παράγοντας κινδύνου για σπάργωμα.

Όπως καταλαβαίνετε, την τρίτη ημέρα η μητέρα ξυπνάει με έντονο πρήξιμο του στήθους και σπάργωμα. Βάζει το μωρό να θηλάσει, εκείνο δεν μπορεί να πιάσει την θηλή εκνευρίζεται, φυσικά λόγω της διόγκωσης. Όλοι πέφτουν πάνω της και υφίσταται αφόρητη πίεση να δώσει στο παιδί ξένο γάλα. Εκείνη με παίρνει τηλέφωνο. Της λέω να βγάλει το γάλα με όποιον τρόπο μπορεί, με ήπιες μαλάξεις ή να ζητήσει το νοσοκομειακό θήλαστρο, και έπειτα να προσπαθήσει αφού μαλακώσει λίγο τ&omicron

Με επισκέπτονται γονείς με βρέφος 8 μηνών. Στην αναμονή κοιτάζουν ημερολόγια θηλασμού και όταν μπαίνουν, αμέσως μετά τις συστάσεις, η μητέρα μου λέει: «Αυτά που έχετε εκεί έξω τα παρουσιάζουν όλα πολύ ιδανικά. Θα έπρεπε να λέτε και τα στραβά και το πόσο δύσκολος είναι ο θηλασμός». «Εξιδανικεύεται ο θηλασμός, δεν σου λένε τα προβλήματα». Τις απαντώ ότι ο θηλασμός είναι όπως όλα στην ζωή, δεν είναι ούτε παράδεισος ούτε ιδανική κατάσταση, απλά το φυσιολογικό, με χαρές και με προβλήματα, και ότι οι περισσές δυσκολίες είναι συνήθως αποτέλεσμα λανθασμένων προσδοκιών, μη ενημέρωσης, εχθρικών συμβουλών που κάνουν τη ζωή της λεχώνας ακόμα πιο δύσκολη. Η επόμενή της κουβέντα μου κάνει πολύ εντύπωση: στην ερώτησή μου αν έχουν άλλα παιδιά, απαντάει «όχι, ένα έχουμε, και μάλλον σε αυτό θα μείνουμε, δεν μου έχει αρέσει η εμπειρία με αυτά που τραβάμε..». Προχωράμε στο παιδί.

Ένα παιδί γεννημένο τελειόμηνο αλλά 2 ½ κιλά. Ρωτάω για την εγκυμοσύνη, κανένα πρόβλημα, καμία ένδειξη ότι το παιδί θα βγει μικρό, όλοι οι υπέρηχοι προγεννητικά στα φυσιολογικά πλαίσια, ο πλακούντας και η ομφαλική ροή καλά, η τελευταία εκτίμηση του υπερήχου ήταν για ένα βρέφος 3 ½ κιλών – ενδεικτικό του πόσο ακριβές σπορ είναι τα υπερηχογραφήματα της εγκυμοσύνης και πόσο σχετικά πρέπει να λαμβάνουμε υπόψη την γραμμαριολογία τους και τα ευρήματά τους.

Στο μαιευτήριο, πέρα από τα συνήθη – όχι συνδιαμονή, και μπουκάλια ξένου γάλακτος στο παιδί κλπ – τα πράγματα πάνε σχετικά καλά και κατά τον πρώτο μήνα η μητέρα θηλάζει αποκλειστικά με καλή πρόσληψη βάρους του βρέφους.

Κατά τον δεύτερο μήνα η μικρή «έχει ανησυχία πάνω στο στήθος», κανένα σημάδι αλλεργίας, αλλά η συμβουλή του επαγγελματία υγείας είναι η μητέρα να διακόψει πλήρως την πρόσληψη γαλακτοκομικών, κρυφών και φανερών. Η μητέρα συνεχίζει αυτήν την αποχή μέχρι και τους 8 μήνες. Έτσι η φυσιολογική περίοδος των κολικών του δεύτερου μήνα οδηγεί σε αναίτιους περιορισμούς στην διατροφή της μητέρας επί 8 μήνες και αύξηση της δυσκολίας στην ζωή της – πέρα από την αναίτια μη έκθεση του παιδιού μέσα από το μητρικό γάλα σε γεύσεις και ερεθίσματα.

Κάνει αποκλειστικό θηλασμό μέχρι 5 ½ μηνών, οπότε και ξεκινούν στερεές τροφές. Μέχρι 8 μηνών στο βρέφος έχουν προσφερθεί, με οδηγίες του επαγγελματία υγείας, μόνο συγκεκριμένα φρούτα και λαχανικά, κρέας και κρέμες του εμπορίου. Στην τελευταία επίσκεψη το μωρό παίρνει 200 γραμμάρια στον μήνα και ο επαγγελματίας υγείας αναφέρει στους γονείς « 200 γραμμάρια είναι σαν να έχασε μισό κιλό για αυτήν την ηλικία». Για «μειωμένη πρόσληψη βάρους» το μωρό υφίσταται εξετάσεις αίματος και ούρων. Στην πραγματικότητα, στα πρότυπα ανάπτυξης ΠΟΥ, το μωρό έχει γεννηθεί στο 3% στο βάρος, δεν έχει πέσει ποτέ κάτω από αυτό, αντίθετα έχει σκαρφαλώσει στο 15% και εκεί οδεύει σταθερά μέχρι και 8 μηνών. Είναι ένα γενικά μικρό αλλά φυσιολογικό μωρό, με μήκος γέννησης στο 15% και τώρα στο 25% και περίμετρο κεφαλής επίσης στο 25%. Δηλαδή εντελώς νορμάλ. Στις παραπλανητικές καμπύλες ανάπτυξης βέβαια του ελληνικού βιβλιαρίου φαίνεται κατά τους τελευταίους 2-3 μήνες να έχει τάση να πέφτει..

Του κάνουν εξέταση ούρων, με σακουλάκι – διάσημα αναξιόπιστος τρόπος που, ευτυχώς, δεν έβγαλε επιμόλυνση όπως πολύ συχνά γίνεται οδηγώντας σε διάγνωση «ουρολοίμωξης», και επακόλουθα σε αντιβιώσεις, περαιτέρω και επώδυνες εξετάσεις, ακόμα και νοσηλείες. Στις εξετάσεις αίματος δεν υπάρχει καμία ένδειξη αλλεργίας – ευτυχώς πάλι, γιατί σε αυτήν την ηλικία αν υπάρξουν θετικά αποτελέσματα είναι αρκετά συχνά ψευδώς θετικά και βαφτίζει κανείς πρόβλημα κάτι που δεν υπάρχει. Η γενική αίματος είναι εντελώς φυσιολογική, η φεριτίνη στο 20 – πιο καλά δεν γίνεται – αλλά ο σίδηρος ορού 40 – πράγμα που από μόνο του δεν λέει τίποτα. Παρόλα αυτά με βάση αυτά τα αποτελέσματα ο επαγγελματίας υγείας αποφασίζει ότι το παιδί έχει έλλειψη σιδήρου και δίνει σκεύασμα σιδήρου.

Με την εισαγωγή στερεών τροφών η μητέρα έχει δεχθεί οδηγία να περιορίσει τον θηλασμό σε πρωί – βράδυ. «Δεν τα καταφέρνει», γιατί το μωρό, εντελώς φυσιολογικά, ζητάει περισσότερο. Ως αποτέλεσμα όμως των αυθαίρετων περιορισμών ξαφνικά από 6 μηνών και έπειτα παθαίνει 2 μαστίτιδες. Σειρά πραγμάτων που κάνουν την ζωή μας δύσκολη χωρίς λόγο.

Στους 8 μήνες που βλέπω την μικρή, δεν έχει φάει όξινα φρούτα, δεν έχει φάει διάφορα πράσινα λαχανικά, δεν έχει φάει βρώμη, δεν έχει φάει άλλα δημητριακά που προσφέρουν πολύπλοκους υδατάνθρακες, δεν έχει φάει αυγό, ούτε συκώτι, ούτε ψάρι, ούτε φυσικά γιαούρτι και τυρί, αφού ούτε η μαμά τα έχει φάει. Ως συνέπεια της αυθαίρετης οδηγίας για κάθε μέρα κρέας, και της έλλειψης στην διατροφή όλων των παραπάνω, αλλά και της αναίτιας χορήγησης σιδήρου, έχει εδώ και πολλές εβδομάδες έντονη δυσκοιλιότητα, με κλάμα. Δεν έχει δοθεί καμία οδηγία μεταβολής της διατροφής της, καμία οδηγία να απομακρυνθεί για παράδειγμα η πατάτα, η μπανάνα, το μήλο, που συνεχίζουν και δίνουν καθημερινά. Αντ’ αυτού στην μικρή δίνεται κάθε απόγευμα μπισκοτόκρεμα – μια τροφή με πάνω από 20γρ στα 100γρ απλά σάκχαρα, που εθίζει στην γλυκιά γεύση, που προσφέρει άδειες θερμίδες, που απομακρύνει γευστικά το παιδί από τρόφιμα μη γλυκά του οικογενειακού τραπεζιού.

Στην τελευταία επίσκεψη στον επαγγελματία υγείας οι γονείς ενημερώνονται ότι το μωρό δεν μεγαλώνει όπως θα πρεπε, πρέπει να παίρνει οπωσδήποτε 100γρ τροφής σε κάθε γεύμα, τρεις φορές τη μέρα, να προσθέτουν μπρισκότα στην φρουτόκρεμα «για να πάρει βάρος», και, αν δεν μπορούν να δίνουν αυτά τα γραμμάρια με το κουτάλι, να τα δίνουν στο μωρό με σύριγγα (!). Οι γονείς τις τελευταίες 5 μέρες προσπαθούν να ακολουθήσουν τις οδηγίες, κάνουν force feeding με κουτάλι ή σύριγγα, μάταια γιατί η μικρή πλέον είναι ανάστατη, κλαίει συνέχεια και θέλει τη μαμά της και το στήθος – πόσο απαράδεκτο και παθολογικό μετά από όλα αυτά! – , αρνείται να φάει πάνω από 30 γραμμάρια την φορά. Φυσικά τείνει να κάνει αποστροφή σε κουτάλι και φαγητό, άρνηση που εφόσον οι πρακτικές αυτές συνεχιστούν θα μετατρέψουν ένα φυσιολογικό βρέφος σύντομα σε παιδί με προβλήματα διατροφικής συμπεριφοράς τουλάχιστον μέχρι τα 5 του, για να μην πω εφ’ όρου ζωής.

Μου είναι εντελώς αναμενόμενο που ακούω από τους γονείς να μου λένε ότι το μόνο που τρώει ευχάριστα είναι λίγο ψωμάκι που της δίνουν στο χέρι. Δεν έχουν δώσει μέχρι τώρα τίποτε άλλο με σύσταση, ούτε κάτι από το οικογενειακό τους τραπέζι. Δεν τρώνε μαζί με το μωρό, και δεν αφήνουν το παιδί να τους δει και να τους μιμηθεί.

Προσθέτοντας στις δυσκολίες, έχει δοθεί οδηγία στην μητέρα το μωρό να κοιμάται στο δωμάτιό του στην κούνια του. Αλλά το μωρό είναι μικρόσωμο, βγάζει δόντια, έχει το άγχος αποχωρισμού της ηλικίας, και ζει τον τελευταίο καιρό έναν επιβαλλόμενο εφιάλτη, επομένως πολύ λογικά ξυπνάει συνέχεια το βράδυ. Ως αποτέλεσμα, η μητέρα πηγαινοέρχεται από το ένα δωμάτιο στο άλλο πολλές φορές τη νύχτα, προσπαθεί να αποτρέψει τον θηλασμό σε πολλά ξυπνήματα, σε κάποια ενδίδει και με τύψεις την βάζει στο στήθος.

Με όλα αυτά ας προσθέσουμε και την αναμενόμενη αφόρητη πίεση από τον κοινωνικό της και οικογενειακό της περίγυρο να δώσει ξένο γάλα για να «πάρει βάρος» το μωρό, και για να «ηρεμήσει».

Φυσικά στην συμπεριφορά, την ψυχοκινητική ανάπτυξη, την σωματική ανάπτυξη και την κλινική εξέταση, βρίσκω ένα φυσιολογικότατο βρέφος, που απλά είχε την κακή μοίρα να γεννηθεί φυσιολογικά μικρόσωμο, να θέλει να κάνει το φυσιολογικό, να θηλάσει λίγο και συχνά, να τρώει λίγο και συχνά, να θέλει να ωριμάσει φυσιολογικά διατροφικά.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ

Ναι, υπό αυτές τις συνθήκες η γονεική είναι ένας εφιάλτης. Ο θηλασμός είναι ένας εφιάλτης. Η απόλαυση της βρεφικής ηλικίας αδύνατη. Η απόλαυση του θηλασμού αδύνατη. Το «δεν θα κάνω άλλο παιδί» αυτονόητο συμπέρασμα.

Δεν φταίνε αγαπητοί μου οι κακόμοιροι οι γονείς, εν μέσω αυτής της λαίλαπας παραπληροφόρησης, εσφαλμένων προσδοκιών και αντιλήψεων από λάθος ενημέρωση και από την κουλτούρα του μπιμπερό, εν μέσω υπέρμετρης ιατρικοποίησης των πάντων, εν μέσω λανθασμένων οδηγιών που κάνουν τον θηλασμό βουνό, την γονεική βουνό. Δεν επαφίεται στην εγρήγορση του κάθε γονιού να πασχίσει να βγει έξω από την πεπατημένη. Δεν «φταίνε οι γονείς που δεν ενημερώνονται».

Υπάρχει μεγάλο πρόβλημα και έχει όνομα: Επιβαλλόμενες οδηγίες βρεφικής κακοποίησης. Δεν είναι ο «δύσκολος» θηλασμός. Δεν φταίτε εσείς.

Ας δούμε ακόμα μια διδακτική περίπτωση, για όποιον θέλει να καταλάβει.

Εγκυμοσύνη διδύμων, χωρίς καθόλου επιπλοκές.

1) προγραμματισμένη καισαρική, χωρίς καθόλου προσπάθεια για φυσιολογικό τοκετό

2) προγρ καισαρική στις 37+4 εβδομάδες, δηλαδή στην οριακή προωρότητα, δηλαδή αυξημένες πιθανότητες για προβλήματα υγείας και για προβλήματα στον θηλασμό.

3) Καμία ενημέρωση για τον θηλασμό έγκυρη στους γονείς πριν την γέννηση

4) Τα μωρά έρχονται στην μητέρα τους μετά από 5 ώρες, ενώ όλοι είναι καλά

5) Στα μωρά δίνονται από την πρώτη ημέρα μπιμπερό, και μάλιστα μέχρι 3 ημερών έχουν φτάσει στα 60ml τη φορά/ με χωρητικότητα στομάχου στις 3 μέρες ούτε 20ml

6) Στις μέρες του μαιευτηρίου τα μωρά είναι μακριά από την μητέρα τους και έρχονται σε αυτήν 3 φορές το 24ωρο

7) Καμία οδηγία για αποτελεσματική τεχνική θηλασμού στο μαιευτήριο

Καμία οδηγία για ταυτόχρονο θηλασμό, και χρήση ειδικού μαξιλαριού για δίδυμα

9) Ως αποτέλεσμα όλων τούτων, το πολύ γάλα της μαμάς “κατεβαίνει” στις 5 μέρες μετά τη γέννηση, καθυστερημένα

10) Στο σπίτι συνεχίζονται τα μπουκάλια, και μάλιστα φτάνουμε στα 90ml, γιατί “έτσι λένε οι οδηγίες στο κουτί της σκόνης γάλακτος”, με μωρά που έχουν στομάχι χωρητκότητας 30ml. Ως συνέπεια,

11) Το ένα από τα δύο δίδυμα κάνει εμετούς, οι γονείς ανησυχούν και πηγαίνουν στο νοσοκομείο όπου νοσηλεύεται για τρεις ημέρες. Δεν βρίσκεται τίποτα, εκτός από ΓΟΠ. Το μωρό 10 ημέρες μετά την γέννηση έχει βάλει 250 γραμμάρια πάνω από το βάρος γέννησης, όταν το φυσιολογικό είναι να φτάνουν το βάρος γέννησης μέχρι 10-15 ημερών (υπερσίτιση, ξεχείλωμα του στομάχου)

12) Κατά την διάρκεια της νοσηλείας καμία φροντίδα για συνέχιση του θηλασμού ή για άντληση.

13) Η μητέρα έχει πρηξίματα στο στήθος, αλλά στην προτροπή μου να χρησιμοποιεί το χέρι της για να το μαλακώνει την ώρα του θηλασμού ή της άντλησης, αναρωτιέται “επιτρέπεται; Νόμιζα ότι κάνει κακό στο στήθος μου”.

14) Ως συνέπεια της έλλειψης τεχνικής θηλασμού, των μπιμπερό και του αραιού θηλασμού, η μητέρα έχει πόνο στο στήθος και στις θηλές. Αποφασίζει να μην βάζει τα μωρά στο στήθος για 2 μέρες, αλλά να βγάζει το γάλα της 3-4 φορές τη μέρα με χειροκίνητο θήλαστρο που πηγαίνει και αγοράζει, τελείως ακατάλληλο για την συγκεκριμένη χρήση.

15) Οι γονείς δεν χρησιμοποιούν facebook για να μπουν σε ομάδες με μανούλες διδύμων που θηλάζουν.

Υπό αυτές τις συνθήκες, τι πρέπει να πω σε αυτήν την μητέρα;

Πώς να γλυτώσετε αποθηλασμό και κίνδυνο ασθένειας σε εργοστάσια μαζικού αποθηλασμού που χρυσοπληρώνετε και από πάνω

Έρχονται γονείς νεογέννητου 11 ημερών. Η μητέρα είχε στο παρελθόν Ηπατίτιδα C, ενώ στην εγκυμοσύνη ανιχνεύεται στον κόλπο της αιμολυτικός στρεπτόκοκκος ομάδας Β. Ο ιδιώτης γυναικολόγος της προτείνει καισαρική τομή στις 37 εβδομάδες κύησης σε ιδιωτικό μαιευτήριο.

Οι γονείς δεν συμφωνούν και αλλάζουν γυναικολόγο. Αποφασίσουν να γεννήσουν στο δημόσιο νοσοκομείο όταν ξεκινήσει ο τοκετός. Ο τοκετός ξεκινάει από μόνος του στις 39+5 εβδομάδες κύησης και μπαίνει στο δημόσιο νοσοκομείο, σε εφημερία Καθηγητή Μαιευτικής που δεν κάνει παρέμβαση αν δεν υπάρχει ιατρική ένδειξη. Ο μικρός γεννιέται φυσιολογικά μετά από 18 ώρες τοκετού, σε πολύ καλή κατάσταση. Λόγω GBS και αυξημένων ωρών που έσπασαν οι υμένες η μητέρα έλαβε αντιβίωση, ενώ και το μωρό λαμβάνει για 5 μέρες, με εξετάσεις που του γίνονται φυσιολογικές.

Το μωρό μπαίνει στο στήθος της μαμάς από την πρώτη στιγμή και κάνουν rooming in. Δεν δίνεται ξένο γάλα, ενώ 1-2 φορές την ημέρα η μητέρα λαμβάνει πρακτική βοήθεια θηλασμού από μαίες του νοσοκομείου. Το πολύ γάλα της μαμάς έρχεται σε 2 24ωρα.

Το μωρό βγαίνει χωρίς ίκτερο, με ελάχιστη απώλεια βάρους, και θηλάζει καλά. Στις 11 μέρες που το βλέπω είναι μια χαρά, έχει πάρει πολύ πάνω από το βάρος γέννησης και οι θηλές της μητέρας δεν είναι πληγωμένες.

Αν οι γονείς ακολουθούσαν το πρώτο σενάριο για το οποίο οδεύανε με τον ιδιώτη γυναικολόγο τους θα υπήρχαν αυξημένες πιθανότητες:

• Για αποχωρισμό της μητέρας από το βρέφος

• Για επιπλοκές καισαρικής της μητέρας, μειωμένη κινητικότητα και καθυστερημένη γαλακτοποίηση

• Νεογέννητο με αναπνευστικά προβλήματα που χρήζει περαιτέρω νοσηλείας και απομάκρυνσης

• Νεογέννητο πιο ανώριμο στις 37 εβδομάδες που δεν θα έπιανε ζωηρά το στήθος

• Αυξημένη απώλεια βάρους, αυξημένο ίκτερο

• Προβλήματα θηλών, χρήση ψευδοθηλών, ανεπάρκεια οδηγιών για την τεχνική θηλασμού, με συνέπεια ακόμα περισσότερο να δυσχεραίνεται η έναρξη του θηλασμού

• Μερικές χιλιάδες ευρώ αυξημένο κόστος για την οικογένεια, αλλά και για το ασφαλιστικό ταμείο.

Ναι, μπορούμε να το κάνουμε όπως στο εξωτερικό: Δεν είναι ο πιο σημαντικός παράγοντας να «έχεις τον γυναικολόγο σου». Ο πιο σημαντικός παράγοντας είναι να γεννήσεις σε ένα μαιευτήριο που ακολουθεί κάποια στάνταρ στην περιγεννητική φροντίδα και να εμπιστευτείς την φροντίδα του, ακόμα και αν δεν έχεις και τις καλύτερες ξενοδοχειακές συνθήκες.. Επιλέξτε σύγχρονη τεκμηριωμένη περιγεννητική φροντίδα, τιμωρήστε με τις επιλογές σας μαιευτήρια που εφαρμόζουν πρακτικές δυνητικά επιζήμιες για την υγεία τη δική σας και του παιδιού σας.

Δεύτερο παιδί, το πρώτο 20 μηνών, το είχε θηλάσει μέχρι 14 μηνών. Πολύ καλά ενημερωμένη και με εμπειρία στον θηλασμό. Μία μέρα πριν γεννήσει πηγαίνει στο νοσοκομείο με διάρροιες και εμέτους, παίρνει ορό για λίγες ώρες και φεύγει καλύτερα. Την επόμενη μέρα, χωρίς εμέτους και διάρροιες, γεννάει. Με παίρνει τηλέφωνο 4 ώρες μετά την γέννα από το μαιευτήριο, για να μου πει ότι το μωρό δεν της το έχουν φέρει γιατί οι παιδίατροι της είπαν ότι δεν πρέπει να το δει για ένα 24ωρο, “πόσο μάλλον που θέλεις και να θηλάσεις, απαγορεύεται”. Της είπα να διεκδικήσει το παιδί της. Το πρωτόγαλα – δηλητήριο, παγκόσμια εφεύρεση ελληνική. Σαν αυτό το περιστατικό δεκάδες άλλα παρόμοια κάθε εβδομάδα στην χώρα.

Ας γυρίσουμε στα βασικά.

Πρώτο παιδί, με εξωσωματική. Καμία ενημέρωση για τον θηλασμό πριν την γέννηση. Καισαρική “λόγω εξωσωματικής”, στις 38 εβδομάδες εγκυμοσύνης. 3 προδιαθεσικοί παράγοντες έως τώρα για προβλήματα με τον θηλασμό. Το μωρό έρχεται πρώτη φορά στη μαμά του μετά από 5 ώρες από την γέννηση. Χωρίς συνδιαμονή, έρχεται στη μαμά 6 φορές το 24ωρο – ανεπαρκής αριθμός, μαζί με μπουκάλια από την αρχή, χωρίς συντονισμό με τα σημάδια πείνας του μωρού, άρα 6 προδιαθεσικοί παράγοντες έως τώρα. Από την αρχή ψευδοθηλή, γιατί “οι θηλές της μητέρας είναι χοντρές”, 7ος προδιαθεσικός παράγοντας, 8ος το φυσικό επακόλουθο του πολύ έντονου πρηξίματος στο στήθος την 4η μέρα, που οδηγεί στον 9ο προδιαθεσικό παράγοντα, χρήση θηλάστρου με οδηγία “να αδειάζει το στήθος”, πράγμα που φυσικά διαιωνίζει τα πρηξίματα. Πηγαίνουν σπίτι, εκεί 10ος προδιαθεσικός παράγοντας κανείς δεν βλέπει όπως θα έπρεπε έναν θηλασμό από την αρχή μέχρι το τέλος του μέσα σε 2-3 μέρες το πολύ από το εξιτήριο. Η μητέρα μπαίνει σε μια φρενίτιδα αναποτελεσματικών άμεσων θηλασμών – με λάθη στην τοποθέτηση και σύλληψη του μαστού, χωρίς μαλάξεις στο στήθος. 11ος προδιαθεσικός παράγοντας, και ταυτόχρονα αντλήσεις για να ‘αδειάζει” το στήθος και μπιμπερό στο παιδί με αντλημένο γάλα. Επειδή το μωρό φυσικά έχει καταμπερδευτεί και γκρινιάζει συνεχώς, ακολουθεί από τις πρώτες μέρες χρήση πιπίλας – 12ος προδιαθεσικός παράγοντας για προβλήματα θηλασμού. Η μητέρα ως αποτέλεσμα όλων αυτών καταλήγει στον 13ο προδιαθεσικό παράγοντα, συμπτώματα άγχους και κατάθλιψης. Ακολουθεί ως φυσικό επακόλουθο όλων των παραπάνω αρχή μαστίτιδας, που “αντιμετωπίζεται” με οδηγία μαστολόγου από το τηλέφωνο για 4 μέρες Zinadol – χωρίς καμία οδηγία να βγαίνει το γάλα, για πιο αποτελεσματικό θηλασμό, η μητέρα πέρασε μια νύχτα χωρίς καθόλου άμεσο θηλασμό γιατί πονούσε – . Η μαστίτιδα φυσικά δεν πέρασε τελείως και μετά από μερικές μέρες ξαναπαθαίνει. Τώρα με επισκέπτονται. Ρωτούν για μάρκα ξένου γάλακτος.

Δύο πράγματα είναι σίγουρα, 1) ο θηλασμός δεν είναι αυτόματη διαδικασία, και 2) Αυτό το σπιράλ φαύλου κύκλου δυσκολιών δεν είναι αποτέλεσμα του “δύσκολου θηλασμού”, αλλά της ανυπαρξίας σωστής καθοδήγησης. Ας δοκιμάσουμε το εξής: Ας μαθαίνουν όλοι οι υποψήφιοι οδηγοί να οδηγούν χωρίς μαθήματα οδήγησης, δίπλα σε “δασκάλους” που δεν γνωρίζουν από οδήγηση και τους λένε μόλις βρουν έναν τοίχο μπροστά τους να πατάνε γκάζι και να πατάνε φρένο στο πράσινο φανάρι. Το αποτέλεσμα αυτού του μαζικού πειράματος θα ήταν τελικά η οδήγηση να θεωρηθεί κάτι πάρα πολύ δύσκολο και για λίγους. Κανείς δεν θα αγόραζε αυτοκίνητο και όλοι θα έμπαιναν στο παλιάς τεχνολογίας ρυπαίνον λεωφορείο των μπιμπερό..

Ένας μήνας, πολλά χρόνια

Είναι δύσκολος ο μητρικός θηλασμός;

Η εμπειρία εκατοντάδων μητέρων που γνωρίζω μας λέει το εξής:

Στο πρώτο παιδί, είναι πολύ πιθανό ο πρώτος μήνας μετά την γέννηση να βιώνεται ως πολύ δύσκολος, στην προσπάθεια για αποκλειστικό θηλασμό. Αυτό εν μέρει έχει να κάνει βέβαια με την ανεπαρκή προετοιμασία της εγκύου, τις λανθασμένες πρακτικές σε μαιευτήρια που δυσχεραίνουν περαιτέρω την σωστή και αποτελεσματική έναρξη του θηλασμού. Η αρχή είναι το ήμισυ του παντός. Ακόμα και με ιδανικές συνθήκες υποστήριξης στο μαιευτήριο και στην κοινότητα, ακόμα και με ιδανικό υποστηρικτικό οικογενειακό περιβάλλον, για πολλές γυναίκες ο πρώτος μήνας αποκλειστικού θηλασμού στο πρώτο παιδί βιώνεται ως κάτι δύσκολο, που επιφέρει πολλές αλλαγές, συχνό τάισμα, ξενύχτι και κούραση.

Αλλά ό,τι αξίζει είναι δύσκολο. Και μετά την ανηφόρα τα πράγματα σταθεροποιούνται, γίνονται φυσιολογικά, καθημερινά. Έτσι και στον θηλασμό του πρώτου παιδιού, πολύ σύντομα μετά τους πρώτους μήνες τα πράγματα γίνονται βατά και βολικά, έτσι που ο συντονισμός μητέρας και παιδιού γίνεται αυτόματος και πολλές μητέρες αναρωτιούνται πόσο πιο δύσκολο θα ήταν να ετοιμάζουν αποστειρώσεις και μπουκάλια.

Σήμερα οι οικογένειες, με την οικονομική κρίση και την έλλειψη κινήτρων και διευκολύνσεων για παιδιά, δυσκολεύονται να προχωρήσουν σε δεύτερη εγκυμοσύνη. Δυστυχώς βλέπω πάρα πολλές οικογένειες που θα ήθελαν να έχουν περισσότερα παιδιά αλλά αδυνατούν να το προγραμματίσουν και να το πραγματοποιήσουν, λόγω οικονομικών, κοινωνικών και επαγγελματικών δυσκολιών. Θα πρέπει όμως να γνωρίζουν ότι ο θηλασμός του δεύτερου παιδιού, μετά από επιτυχημένο θηλασμό στο πρώτο, είναι πολύ πιθανό να είναι πολύ πιο εύκολος και αυτόματος.

Οι λόγοι είναι πολλοί: πιο ενημερωμένοι γονείς, πιο χαλαροί γονείς, με καλύτερη ψυχολογία, γνωρίζοντας τι είναι φυσιολογικό στην βρεφική διατροφή – όχι φυσικά τα τρίωρα ταίσματα από την γέννηση, με το στήθος πιο προετοιμασμένο – περισσότερους υποδοχείς προλακτίνης, με τον οργανισμό της μητέρας πιο προετοιμασμένο, και με οικογενειακό περιβάλλον που έχει αποδεχθεί καλύτερα τον θηλασμό ως το φυσιολογικό. Έτσι στο δεύτερο παιδί οι πιθανότητες είναι το γάλα της μαμάς να «κατέβει» πιο γρήγορα, το μωρό από νωρίς να τρώει αποτελεσματικότερα, να κοιμάται καλύτερα και να τρώει αραιότερα και πιο γρήγορα. Το πρώτο παιδί, με την δυσκολία του πρώτου μήνα, άνοιξε το δρόμο και στα επόμενα.

Με το τρίτο ή και τέταρτο παιδί, πολλές μητέρες που συναντώ το ζουν περίπου σαν να οδηγούν με αυτόματο πιλότο. Δεν είναι λίγες οι οικογένειες, που εκείνος ο πρώτος μήνας αποκλειστικού επιτυχημένου θηλασμού στο πρωτότοκο άνοιξε το δρόμο σε πολλά χρόνια θηλασμού για την μητέρα και σε οφέλη για την υγεία της αλλά και για την υγεία των επόμενων παιδιών.

Το πρώτο δείχνει τον δρόμο. Σε ατομικό επίπεδο, και σε επίπεδο οικογενειών, προετοιμαστείτε πλήρως για τον πρώτο μήνα του πρώτου σας παιδιού. Ενημερωθείτε, διαβάστε, πηγαίνετε σε σεμινάρια, ψάξτε τα μαιευτήρια και τους γιατρούς σας, βρείτε έγκαιρη, έγκυρη υποστήριξη ώστε να προλαβαίνετε προβλήματα πριν προκύψουν και να κάνετε την εμπειρία των πρώτων εβδομάδων όσο γίνεται ομαλότερη. Θυμηθείτε ότι η δυσκολία του σήμερα θα γίνει μακροχρόνια ευκολία του αύριο.

Σε επίπεδο πολιτικών, δημόσιας υγείας και προώθησης θηλασμού, πρέπει να εστιάσουμε στις πρωτότοκες μητέρες . Η προστασία, προώθηση και υποστήριξη του θηλασμού πρέπει να εστιάσει στις άπειρες μητέρες και να τις βοηθήσει να μην βιώσουν τον θηλασμό ως ανυπέρβλητο βουνό. Πλήρης προγεννητική ενημέρωση, προστασία από ανεξέλεγκτη προώθηση υποκατάστατων μητρικού γάλακτος, φυσιολογικός τελειόμηνος τοκετός, έναρξη του θηλασμού αμέσως μετά την γέννηση, αποτελεσματικός αποκλειστικός θηλασμός κατά απαίτηση του παιδιού με συνδιαμονή από την πρώτη μέρα και σωστές τεχνικές θηλασμού, έγκαιρη και τακτική υποστήριξη μετά το εξιτήριο στο σπίτι για τις πρώτες εβδομάδες, προστασία της θηλάζουσας εργαζόμενης μητέρας. Ένας επιτυχημένος πρώτος μήνας θηλασμού μπορεί να μεταφραστεί πολλαπλασιαστικά σε επιτυχημένα πολλά χρόνια θηλασμού.

Πρόωρα στην Ελλάδα

Γεννιέται παιδί πρόωρο στις 28 εβδομάδες εγκυμοσύνης. Είναι το ξεκίνημα ενός δύσκολου ταξιδιού, με το εύθραυστο νεογέννητο να παραμένει στην Εντατική Μονάδα Προώρων για τους επόμενους 3 μήνες.

Το μωρό απομακρύνεται στην Εντατική Προώρων για να του παρασχεθεί αναπνευστική υποστήριξη. Λίγη ώρα αργότερα ο παιδίατρος – νεογνολόγος έρχεται στο δωμάτιο της μητέρας και εξηγεί στους γονείς την κατάσταση υγείας του παιδιού. Τους αναλύει το γεγονός ότι, ακόμα και εάν η μητέρα δεν έχει σκοπό να θηλάσει το παιδί της σε βάθος χρόνου, είναι πολύ σημαντικό η μητέρα κατά τις επόμενες ημέρες να ενεργοποιήσει τη γαλουχία ώστε να δοθεί το γάλα της, όταν είναι εφικτό, στο παιδί της. Το μητρικό γάλα για τα πρόωρα είναι φάρμακο που σώζει ζωές και πρέπει οπωσδήποτε να είναι η πρώτη τροφή που εκείνο θα λάβει.

Κατά τις επόμενες ώρες η επικεφαλής μαία της Μονάδας εξηγεί στη μητέρα αναλυτικά τον τρόπο που θα ενεργοποιήσει την παραγωγή της σε γάλα. Της παρέχεται καλής ποιότητας νοσοκομειακό θήλαστρο και ενθαρρύνεται να ξεκινήσει αντλήσεις με αυτό μέσα στις πρώτες 6 ώρες από τον τοκετό, κάνοντας ακολούθως τουλάχιστον 8 αντλήσεις το 24ωρο. Της παρέχεται ειδικός χώρος στη Μονάδα για να κάνει τις αντλήσεις, ψυγείο και άλλες ανέσεις. Τις δίνονται σαφείς και αναλυτικές οδηγίες για την διατήρηση του μητρικού γάλακτος και για τις διαδικασίες αποθήκευσης και μεταφοράς του στη Μονάδα όταν η λεχώνα πάρει εξιτήριο για το σπίτι και αντλεί το γάλα της εκεί.

Οι επόμενες ημέρες είναι κρίσιμες για την υγεία του νεογέννητου. Η μητέρα έρχεται τακτικά κοντά στο μωρό της, κοντά στη θερμοκοιτίδα, αρκετές φορές το 24ωρο, όσο το επιτρέπει η δική της υγεία και εκείνη του μωρού της. Αφήνεται να βγάλει φωτογραφία και να αγγίξει το βρέφος της.

Το πρώτο γάλα που έβγαλε με το θήλαστρο κατά τις πρώτες ώρες μετά τη γέννηση δίνεται σε ελάχιστες ποσότητες στο άρρωστο μωρό της με καθετήρα από τη μύτη του, ώστε να βοηθήσει στην ανάπτυξη του εντέρου του και στην άμυνά του.

Η μητέρα πέντε μέρες μετά τον τοκετό παίρνει εξιτήριο για το σπίτι της. Εκεί συνεχίζει τις συστηματικές αντλήσεις με το θήλαστρο. Το γάλα που βγαίνει το παίρνουν προσεκτικά οι μαίες της Μονάδας και το αποθηκεύουν για να δοθεί στο παιδί. Η κατάσταση της υγείας του παιδιού σιγά – σιγά καλυτερεύει. Σταδιακά λαμβάνει περισσότερο μητρικό γάλα με τον καθετήρα, την ίδια χρονική περίοδο που το γάλα της μαμάς αυξάνεται.

Οι γονείς έχουν το ελεύθερο να βρίσκονται κοντά στο παιδί τους, μέσα στη Μονάδα, για τον περισσότερο χρόνο της ημέρας, με εξαίρεση μόνο τα μικρά χρονικά διαστήματα που το μωρό πρέπει να κάνει διαγνωστικές εξετάσεις ή να λάβει κάποια θεραπεία. Η μητέρα διδάσκεται από το προσωπικό που φροντίζει το παιδί πώς να κάνει φροντίδα Καγκουρώ: Με το παιδί σε αναπνευστική υποστήριξη ακόμα αλλά σταθερό, η μητέρα το παίρνει αγκαλιά δίπλα από την θερμοκοιτίδα του, σε επαφή δέρμα με δέρμα με το στήθος της. Το βρέφος ηρεμεί, το ίδιο και η μητέρα. Την υπόλοιπη ώρα που το παιδί βρίσκεται στη θερμοκοιτίδα η μητέρα μπορεί να του μιλάει, να του τραγουδάει, να αγγίζει το χεράκι του. Κουβεντιάζει με τη νοσοκόμα, ρωτάει ό,τι θέλει, είναι ελεύθερη να παρακολουθήσει την όλη φροντίδα, τις επισκέψεις των γιατρών την ώρα που εξετάζουν το παιδί της, την ενημερώνουν απλά και κατανοητά για τα προβλήματα της υγείας του, κάνουν τους γονείς ενεργούς συμμέτοχους στις ιατρικές αποφάσεις και στις θεραπευτικές επιλογές.

Η πορεία δεν είναι εύκολη. Περνούν εβδομάδες με την υγεία του παιδιού πότε να πηγαίνει προς το καλύτερο, πότε προς το χειρότερο. Οι γονείς πηγαινο-έρχονται από το σπίτι στη Μονάδα ξοδεύοντας τον περισσότερο χρόνο της ημέρας τους δίπλα στο άρρωστο παιδί τους. Η μητέρα ενθαρρύνεται να αντλεί γάλα διατηρώντας οπτική επαφή με το μικρό της, ώστε να αυξάνεται η ροή μητρικού γάλακτος. Η φροντίδα Καγκουρώ συνεχίζεται. Τα γεύματα του μωρού, με μητρικό γάλα πάντα, έχουν γίνει πιο μεγάλα μέσα από τον ρινογαστρικό καθετήρα. Για να αναπτυχθεί πληρέστερα το βρέφος, προστίθεται στο μητρικό γάλα ένα ενισχυτικό μείγμα μετάλλων και βιταμινών.

Τέσσερις εβδομάδες μετά την γέννηση το παιδί μεταφέρεται από το δωμάτιο εντατικής φροντίδας στο δωμάτιο για πιο υγιή και μεγαλύτερα πρόωρα. Κάνει τώρα τις πρώτες ζωηρές θηλαστικές κινήσεις με το στόμα του. Στις πολλές ώρες που βρίσκεται σε επαφή δέρμα με δέρμα με τη μητέρα του, αφήνεται πλέον να γλείψει τη θηλή της, να την πιάσει με το στόμα του και να κάνει τις πρώτες ανεπιτυχείς προσπάθειες να φάει από αυτήν.

Κατά τις επόμενες εβδομάδες το μωρό τρώει και μεγαλώνει ραγδαία. Μητρικό γάλα δίνεται, είτε από τη μαμά είτε από το προσωπικό, γουλιά γουλιά με ανοιχτό κυπελλάκι. Πριν από κάθε τάισμα το μωρό περνάει ώρα αγκαλιά με τη μητέρα του και αφήνεται να κάνει προσπάθειες στο στήθος της. Το μωρό δεν γνώρισε ποτέ ούτε μπιμπερό ούτε πιπίλα, ώστε να μην μπερδευτεί και δεν καταφέρει να θηλάσει.

Οκτώ εβδομάδες μετά την γέννηση, η μητέρα συνεχίζει τις αντλήσεις και έχει φτιάξει μια σημαντικού μεγέθους αποθήκη μητρικού γάλακτος. Το μωρό θηλάζει από το στήθος της μάνας του κάθε φορά που δείχνει σημάδια πείνας, και, εάν χρειάζεται, λαμβάνει και «συμπλήρωμα» μητρικού γάλακτος με το κυπελλάκι.

Δέκα εβδομάδες μετά την γέννησή του και το παιδί είναι σε λίγες μέρες έτοιμο για εξιτήριο. Η μητέρα έχει σχεδόν εγκατασταθεί στην Εντατική Μονάδα και στην οικογένεια έχει δοθεί ειδικό αποκλειστικό δωμάτιο που παρέχεται για τα παιδιά που είναι έτοιμα για εξιτήριο. Η μητέρα φροντίζει συνεχώς το μωρό της, του αλλάζει πάνες, του δίνει φάρμακα, το θηλάζει κατευθείαν από το στήθος. Τις τελευταίες 2-3 μέρες πριν το εξιτήριο το μωρό θηλάζει αποκλειστικά, χωρίς κανένα συμπλήρωμα, ώστε οι γιατροί να δουν κατά πόσο είναι έτοιμο για αυτό και κατά πόσο συνεχίζει να βάζει βάρος με αποκλειστικό θηλασμό.

12 εβδομάδες μετά τη γέννηση και οι γονείς ευτυχείς παίρνουν το μωρό τους στο σπίτι. Το παιδί είναι υγιές, θηλάζει αποκλειστικά, επιτυχώς και αποτελεσματικά. Μια μαία από την Μονάδα θα έρθει για μερικές επισκέψεις στο σπίτι κατά τις επόμενες μέρες ώστε να βεβαιωθεί ότι όλα πηγαίνουν καλά.

Ως προς το κομμάτι της διατροφής, αυτή είναι η σύγχρονη φροντίδα των πρόωρα γεννημένων βρεφών που εφαρμόζεται στις σύγχρονες Μονάδες Εντατικής Νεογνών αυτού του κόσμου. Πολλές μητέρες, πολλοί γονείς και πολλά παιδιά που γεννιούνται και νοσηλεύονται σε Μονάδες Εντατικής Νεογνών στην Ελλάδα δεν ζουν τέτοιες εμπειρίες, βιώνουν πολύ διαφορετικά και πιο αντίξοα πράγματα, και αυτό είναι ένα πολύ σοβαρό πρόβλημα στη χώρα μας.

Πως να καταστρέψετε την διατροφή μιας θηλάζουσας
Δώστε οδηγία από την πρώτη μέρα που πηγαίνει το μωρό της σπίτι να σταματήσει οποιαδήποτε πρόσληψη όξινων φρούτων, χυμών, καρυκευμάτων, οσπρίων, πράσινων λαχανικών, ξηρών καρπών. Εάν στους 2 μήνες της ζωής το μωρό, κατά τα άλλα υγιές χωρίς κολικούς χωρίς έκζεμα αίμα στα κακά ή οποιαδήποτε άλλη ένδειξη αλλεργίας, εμφανίσει επίμονα πράσινο χρώμα στα κόπρανα με λίγες βλέννες, και η μητέρα καταναλώνει περίπου 1500ml γάλακτος ή ισοδύναμου την ημέρα (συνήθως 3 μερίδες τυρί, 700 ml φρέσκο γάλα και 200γρ γιαούρτι), πείτε της να αυξήσει και άλλο την πρόσληψη γάλακτος, να πίνει δηλαδή οπωσδήποτε 1 λίτρο γάλα την ημέρα, “για να αυξηθεί το γάλα γιατί τα πράσινα κακά δείχνουν ότι το γάλα σου μειώθηκε”. Συστήστε επίσης η μητέρα να σταματήσει κάθε πιθανά αλλεργιογόνο τρόφιμο (διακοπή αυγού, ψαριού κλπ) και άρα να τρέφεται μόνο με τεράστιες ποσότητες γαλακτοκομικών και με κότα και πατάτα.
Και όλα αυτά για ένα υγιές βρέφος χωρίς κανένα σημάδι αλλεργίας που τρέφεται κανονικά, μεγαλώνει μια χαρά και είναι χαρούμενο.
Συνέβη στον πραγματικό κόσμο.
Αλλά είπαμε, καταπίεση δέχονται οι μητέρες που δεν θηλάζουν, όχι εκείνες που θηλάζουν.

 

22/07/14 Operation translates to breastfeeding cessation

First call on Saturday morning is a mother calling from far away asking for ‘advice on breast feeding’. She was bread feeding her boy up to 15 months of age, then she had to have an operation for gallbladder stones. ‘I was not well after the operation and unfortunately I couldn’t use a breast pump, so my obstetrician advised me to take dostinex to stop lactation. It has been seven days now since the operation and at home, my baby cries a lot day and night and wants the breast, but i am not permitted to let him nurse.’why?’ I ask. ‘They told me dostinex, morphine and other drugs I had during the hospital stay can be dangerous for my baby and stay in me for long’. ‘Do you feel you have milk?’ ‘Yes, my breast feel full’.
Let’s digest this into certain points;
First, the mother could well maintain lactation after the operating theatre in most instances. If she is well enough and alert, the baby should be encouraged to come and breastfeed. If not, there should be appropriate information given, prompt support from staff to start pumping regularly. But this is not something significant in the minds of most health professionals,for most she shouldn’t be breastfeeding anyway and for most lactation I a nuisance. There is no appointed lactation consultant in any hospital in the country, to have the role of giving appropriate lactation support to every mother coming to the hospital for any reason and in any ward lactating.
Second the dostinex issue. A dangerous drug for woman’s health given too often in appropriately by obstetricians around the country..
Third, the advice for baby not to come to the breast anymore because of the drugs. Anaesthesia drugs are not contraindications for continuing lactation. Mothers start breast feeding much more vulnerable newborns after cesarean and other medicated births. Anaesthetists should be aware of safer options if the operated woman lactates. But this again has to do with the starting point, most health professionals take; there is no reason – even there is harm – to continue breast feeding and there is routinely no consideration to protect lactation.
So the end product is a 15 month old baby that previously enjoyed the nurture of the breast, suddently is forced to see mother in front of him and not be permitted to come to her for a whole week now day and night and all this for absolutely no medical reason. This is called iatrogenic disease

Σ Παπαβέντσης MBBS MRCPCH DCH IBCLC 2014

Σχετικά Άρθρα

2 Responses to “Ιστορίες καταπολέμησης μητρικού θηλασμού”

  1. maria says:

    Σε καθεμία απ’τις πρωτες 7-8 ιστορίες που διάβασα, υπάρχει και κάτι κοινό με τη δική μου..ευτυχώς με έγκαιρη αλλαγή παιδιάτρου, κατάφερα να θηλάσω αποκλειστικά, και συνεχίσω ακόμα και τώρα που το κοριτσάκι μου φτάνει 14 μηνών…

  2. maria says:

    Σε καθεμία απ’τις πρωτες 7-8 ιστορίες που διάβασα, υπάρχει και κάτι κοινό με τη δική μου..ευτυχώς με έγκαιρη αλλαγή παιδιάτρου, κατάφερα να θηλάσω αποκλειστικά, και συνεχίζω ακόμα και τώρα που το κοριτσάκι μου φτάνει 14 μηνών…

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

top
Όροι Χρήσης | Εμπιστευτικότητα | Πνευματικά Δικαιώματα | Login